سوال :

دوستی دارم که بچه کوچیک داره ،میگه از وقتی که بچه دار شدم نتونستم یه نماز درست وحسابی بخونم

یعنی بچه نمیذاره

میگفت احساس میکنم به دلیل وجود بچه رابطم با خدا کمرنگ شده ،،دیگه مثل قبلنا فرصته رازو نیاز ندارم وبه همین خاطر میگه علاقم به بچم کم شده لطفا راهنماییش کنید.

 

استاد طباطبایی:

 

گرچه عبادتهای ظاهری مهم و واجبه اما در کنار اون عبادتهای دیگه ای هم وجود داره که بسیار مهم و با ارزشند که برخیش مشترک بین مرد و زن و برخیش به طور اختصاصی است. در بین عبادتهای خاص خانمها، شوهر داری و بچه داری در ردیف جهاد فی سبیل الله هست خصوصا اگر بحث مهم تربیت رو هم مد نظر داشته باشیم. زن از وقتی مادر میشه، تمام کارهایی که برای نگهداری و رشد بچه انجام میده عبادت محسوب میشه و هرچه نیتش خالصانه تر باشه و مسائل معنوی رو برای بچه بیشتر لحاظ کنه و حواسش به همه مسائل لازم برای تعالی بچه باشه، ارزش و اهمیت جهاد و تلاشی که در راه خدا میکنه بالاتره

به همین دلیل نه تنها مادر جایگاه بسیار رفیعی داره و رعایت احترامش از همه امور در زندگی بالاتر و مهمتره بلکه از جانب خداوند متعال و دین، ارفاقهایی درباره ش شده

پس به ایشون بگید با اینکه بهتره خصوصا نسبت به نمازشون اهمیت بیشتری بدن اما تولد بچه و نگهداری و رشد و تعالی بچه که خدا به دست ایشون داده جهاد مقدسی است که باید قدرش رو بدونند و قطعا محبت به بچه و شکرگزاری بابت بودن بچه اولین شرط این قدردانی از خداست. پس بیشتر و بهتر بچه ی عزیزشون رو دوست بدارند و با خیال راحت به وظایف مادری و همسریشون برسند. ان شاءالله که خداوند متعال هم توان و توجه و معرفت بیشتری بهشون عنایت خواهد کرد.