الهی بفاطمة عجل لولیک الفرج
عجيب واژهاي است واژه مقدس مادر چه رسد كه مادر، فاطمه باشد. مادر پدرش پيامبر خدا، مادر جانشينان پيامبر رحمت و همتاي يگانه هستي علي مرتضي
و حالا مادر پيكر بيجانش در خاك گمنامي خفته و روح خدايياش به آسمانها پر كشيده.
گريههايش به سرانجام رسيده و نالههايش به عرش.
از ظلمهاي امت نادان رهايي يافته و از غمها رسته.
دردهايش التيام يافته و مظلوميتش پايان
اما علي تنها مانده و يتيمانش و خانهاي بيمادر
اما نه تنها خانه وحي بلكه عرش و فرش در غم بيمادري به سوگ نشسته است
و تو بدان بر اين مصيبت عظما غمگساري جز خداي فاطمه نيست
چه اين كه فاطمه را بر خداي خويش حقي است بيپايان و خداي هر چه دارد، به پاي اين حق بيپايان يكدانهاش ميريزد. پس تو اي سوگوار فاطمه دامنش را مصممتر بگير كه خداي عالميان ضامن اجابت دعاي تو است.
شهادت مظلومانهاش تسليت باد.
