بنام او

ميان كوره عشـــقت گدازه شـــــد دل من

عجين ز ازل با غمت هــماره شـد دل من

ميان وادي غـــــمها در اين دهات غريب

سروش عشق ترا گوشـــواره شـد دل من

به شوق روي تو آسوده ام چــــنين جانا

اگر كه جان نســـــپردم بهانه شــد دل من

منم كه صــيد خــــيالت شــــدم نمي داني

ترا هـــــــماي نگاهت آشيانه شـد دل من

نه من تمامي داســتان عاشـــــقي خـوانم

يك از هزار عاشقم فســـــانه شـد دل من

هزار ســـال گذشت و دلي نشـــــــــد آباد

اميدوار دســت تو بودم خرابه شد دل من

ميان اين شب تاريك و سرد و حــــيراني

تو در خســـــوفي و بي ستاره شد دل من

به خود نويد داده ام طــــلوع خواهي كرد

تو شمس در پس ابري و پاره شد دل من

براي اينكه تو چون من عاشــــــقم باشي

مقيم قبله سراي اســـــــتخاره شد دل من

به جســـتجوي تو بودم كه خود گم كردم

ز پيدايي و پنهان كناره شـــــــــد دل من

اگر چه بودن با من تو را تحــــمل نيست

ولي لــقاي تو شــه را گمانه شــد دل من

نوشتن دیدگاه