بنام او

چشــــــم رضا و مرحــمت بر همه باز می کنی

نوبت عاشـــــقت شـــــده این همه ناز می کنی

من که غریبه نیســـــــــتم عاشقم آشـــــنای تو

رســـــــم وفا چه میکنی غصــــه دراز می کنی

بی تو مـــــــنم غریبه و غریبــــتر ز من تویی

غربت خود کـــــجا بری با که تو راز می کنی

من که ز پا فــــــتاده ام کس نکــند به من وفا

باز وفـــا کنی به حق یا که مجـــــــاز می کنی

ناله ز غم چو سر دهم خنده زنی به روی من

روی کنم به میـــــکده بانگ حــــجاز می کنی

ســــــــاز شکسته دلم ســـوز درون برون دهد

داغ به دل گذاریم کوک به ســــــــــاز می کنی

روز جـــــزا رســــــد مگر تا که ز من یاد کنی

جان دوصد چون من بگیر عمر دارز می کنی

می روم از شهر شـــما با دل غرقابه به خون

بال مرا که بســـــــته یی گوی که باز می کنی

خســــته شدم ز غصه ها ز گفته ها نگفته ها

جان که ســپارمت کنون ناله فــــــــراز میکنی

نوشتن دیدگاه