از ایـن دنـیــــای بی مـقــــدار دلگـیرم

از آن دنـیــــای پـرمـقــدار هم ســیرم

ز بس سختی کشـیدم از غم هـجران

نـه یـکـــبار و دوبـار صـــد بار می میرم

منم مرغی مهاجر در فضای فانی دنیا

که عـــمری در قـفـس بر دار زنجـیرم

اگـــر از تـیـر هــر صـــیدی گریزانست

اســــیر و صـــید آن دلـــدار بی تـیـرم

چو یک تیری نگاهـش می درد جــانم

چـــنان ابرو کـشــد هـربار می مــیرم

بگـــو تیــرم بـزن بـر هــم مزن مـژگان

کـــزیـن انــکـــار و از اصــرار دلــگــیرم

چه خوش پرواز و غلطـیدن میان خون

کـزین گـنداب و از مـردار هـم ســیرم

مـن از خـود از تـو و چـشـمان زیبایت

مـن از بی مـهــــری دلـدار دلـگـــیرم

نوشتن دیدگاه