گاهی برای دلت من که سیر گریه می کنم

بی رعد و برق هستم و دلگیر گریه می کنم

هق هق کنانم و به دهان برده آستین خود

بی غرش و بسان بارش شبگیر گریه می کنم

خون موج می زند به دلم تا کران چشم

بر بحر جزر و مدم و بی نظیر گریه میکنم

طوفان غصه و سیل بلا رهایم نمی کند

لرزان ز باد چو بیدی حقیر گریه میکنم

این لرزش عجیب جان و تنم زیر و رو کند

بر میهن خراب چو امیری دلیر گریه می کنم

داری گمان که ناتوان شده ام زار میزنم ولی

شاه ار شوم من چو گدایی فقیر گریه میکنم