مرا تنها رها کردی نمیگویی که می میرم

به دل غم ها تو جا کردی نمی گویی که می میرم

من از دست غمت دل را به هر سو میکشم اما

به رو اصلا نیاوردی نمی گویی که می میرم

دو صد رنج و تعب بردم که نامت بر زبان آمد

شبی نامم نیاوردی نمی گویی که می میرم

خداوندان عالم را مگر رحم و مروّت نیست

نمی بخشی دوا دردی؟ نمی گویی که می میرم

میان خیل حاجاتم یکی مرگی شتابان بود

مرا حاجت برآوردی نمی گویی که می میرم

نوشتن دیدگاه