مگـــو با ما تو یا اســــرار هســــتی
مکـــن یا عیب مخمــوری و مسـتی
نـبـایـد می نخـــــــوردن بـا تـو بـودن
حریفــــت میشـــوم با می پرسـتی
کجـــا عاقــــل تواند فهـــــمد این راز
که در هــرکار و جا داری تو دســتی
خــــیالم چون به هـرجا خــانه داری
توانــت جســــت لیکن باز جســتی
اگــر گویی دلم ســنگســــــت آری
تو گـل بودی چـــرا زینجا برســــتی
عجـب زین گل شــکافد سـنگ خارا
لطافت پیشه بودی دل چه خستی
عــدو گوید بخــور زین میوه او شــو
بزن دشــمن تو با یک ناز شـسـتی
دگر بار ســـــفر خـواهـــــم بـبـنـدم
تو هم بگشـــای بالم را که بسـتی
چگـــونه یک غـزل شُـــکرت نگـویـم
که بـالا بـودی و با مـا نشـــســتی