روی مـعـشـوق عـــید قـربان اســت او قـربان نـخواست
خـــوان احســـان زلـف او باشد ز ما احــسان نخـواســت
غــــــیر اســـــماعــیل در عــالـم نبـاشـــد عـاشـــقـــــی
او کــه جان بر کــف مـِــنا آمد کـس از او جـــان نخواست
گـــر که جــان داری مگــــو از عشق ، مستغنی ست او
جان جانان اســت معـشــوق از تو جـان آسـان نخواست
جــــان و تــن را در مــصــــاف عـشـــق بـازی مـی دهــد
جـــــان عــاشــق مـســـلخ و مـسـلخ برای آن نخواست
گوهــر عشــق است یکـــــتا گوهر عالم نمی آید به کف
دل چــو اقـــیانوس غــــــم خواهــد نـم بـاران نـخواسـت
گــــر خــوشــی داری طـلب از عـشـق فکر باطلی ست
کـف به کـف می زن ز تـو انــدوه بـی پـایـان نـخـواســـت
عـاشـــقی بگـــذار و ســـر بر دار و عـــرض خــود مـــــبر
اتّحــادعاشق و معشوق میباشد سر و سامان نخواست