بسم الله الرحمن الرحیم
این روزها بهتر است بیشتر به سکوت و صبر بگذرد تا سخن گفتن و روشنگری ! این روزها آنقدر فاصله ی فهم ها و معلومات بسیاری از مردم – حتی مومنین- با آنچه باید ، زیاد شده که یا سخنت را بدرستی نمی فهمند یا باید صدها سخن بگویی تا یکی از پرده های غفلت و دگر فهمی شان را کنار بزنی . بعبارت دیگر شاید در طول تاریخ اسلام ، اینقدر تقیه بر روی تقیه لایه نیفکنده بود تا جایی که شاید بر صاحب خویش نیز ترس افتادن در شبهه را پیش بکشد .
این روزها از یکسوی عده ی قلیلی از مومنین حقیقی تمام زندگی شان وقف اسلام ناب و زمینه سازی ظهور گشته است و در سوی دیگر مدعیان دینداری و ایمان یک به یک خاکریزهای عقیدتی شان را به دشمن واگذارده و مدام در حال عقب نشینی هستند . و ناگفته نماند دشمن بیرونی و درونی نیز همه توان و همت خویش را بکار گرفته اند تا از طلوع خورشید مغرب جلوگیری کنند .
این فاصله دهشتناک بین مومنین حقیقی و مدعیان ایمان در محوری ترین مقوله ی اعتقادی و عملی ، بیشترین رخ نمایی را دارد و گویی همین یک اختلاف بنیادین بیانگر همه ی آن فاصله ها و اختلافهاست.
اصل اصیل و مترقی " ولایت مطلقه فقیه" که...
