تالیفات

بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند مهربان که وعده هدایت بندگان را همواره و همیشه جامه عمل پوشانده است، پس از شهادت یازدهمین پیشوای شیعیان حضرت امام حسن عسکری(ع) تنها فرزندش که انبیاء سلف(1) و نبی مکرم اسلام (ص) و همه ائمه هدی به آمدنش بشارت داده بودند را به امامت برگزید.
امام مهدی علیه السلام گذشته از اینکه همچون امام جواد (ع) و همانند حضرت عیسی علیه السلام در کودکی به پیشوایی مومنان و موحدان منصوب گردید به مقتضای خفقان حاکم، به دور از چشم دیگران دیده به جهان گشود و جز افراد خاص و شیعیان برگزیده کسی از وجود مبارکش اطلاع نداشت.

شیعیان در سامرا و دیگر شهرها از طریق نامه هایی که حضرت عسکری چند روز قبل از 8 ربیع الاول 260 قمری و به صورت اعجاز گونه برایشان فرستاده بود، از شهادت امام حسن عسکری(ع) با خبر شده و نه تنها برای شرکت در مراسم خاکسپاری ایشان بلکه همچون دیگر دوران ها در پی امام حاضر و جانشین حضرت عسکری (ع) گرد هم آمدند.
جعفر(2) فرزند امام هادی (ع) از وضعیت پیش آمده بیشترین سوء استفاده را کرده و با هدف غصب منصب الهی امامت، قدم به پیش نهاد و با این ترفند که قصد دارد بر پیکر مطهر حضرت عسکری نماز اقامه کند، عملا خود را به عنوان دوازدهمین امام شیعیان معرفی کرد.
شیعیان که یا از تولد و جانشینی امام مهدی (عج) بی خبر بوده یا در صورت شنیدن اخبار موثق از بصیرت چندانی بهرمند نبودند، بی آنکه به مخالفت شدید و تاثیرگذاری با "جعفر بن علی" بپردازند، آماده اقتدا به او شدند. در این هنگام که از حساس ترین لحظات تاریخ شیعه و بشریت است، کودک پنح ساله ای که نورانیت و زیبائی خاصی سراسر وجودش را فرا گرفته بود، با ابهت و اقتداری خاص از اندرونی منزل بیرون آمده و در کنار جنازه پدر حاضر شد و با تحکم رو به جعفر کرده و فرمود: عمو تو شایسته اقامه نماز بر پیکر مطهر پدرم نیستی ! کنار برو! من خودم بر او نماز خواهم خواند!
این صحنه عجیب و آسمانی، نخستین مواجهه علنی شیعیان با دوازدهمین و آخرین وصی رسول الله(ص) بود که با نفی و طرد دروغ و کنار زدن غاصب حق رقم می خورد. جانشینی پاک اما مظلوم که نه تنها از نعمت وجود پدر آسمانی اش در ابتدای کو.دکی، به ظلم نامرد مردمان و دشمنان حق، محروم شده بود بلکه می بایست در آن دوران سیاهی و تباهی به هدایت و ارشاد حق جویان آن هم در پس پرده غیبت مشغول باشد.
امام مهدی (عج) حجت بالغه خدا (3) و وعده تمامی فرستادگان الهی است که از بدو تولد در غربتی تحمیلی به سر می برد. از یک سو دشمنان خصوصا آنها که ادعای جانشینی پیامبر را نیز به دروغ در گوش جهانیان می نواختند، در صدد از بین بردن او بودند و از سوی دیگر بی بصیرتی و نشناختن جایگاه خلیفه و ولی خدا از طرف شیعیان، جامه غیبت را بر وجود نازنین مهدی موعود(عج) پوشاند.
نهم ربیع الاول روز عید شیعیان و مظلومان است و روز درخشش خورشید امید و گرما بخشی به دلهای خسته ای است که در چنگال ظلم فاسقان و شیطان صفتان، اسیر گشته و از فساد و گمراهی روز افزون جهان عاری از انسانیت به ستوه آمده اند.
نهم ربیع الاول گرچه روز بزرگ شیعیان و همه حق طلبان است اما نباید فراموش کرد روزی است که  آغاز امامت امام مهدی (عج) همزمان با آغاز غیبت نیز هست؛ روزی که جز انگشت شمار خالصان و امینان خاندان عصمت، کسی به بود و نبود حجت خدا توجهی نداشت در حالیکه در عبادت از یکدیگر سبقت می گرفتند همچنان که خواص جامعه شان در سیاستمداری و قدرت طلبی در مسابقه ای تمام نشدنی بودند.
نهم ربیع الاول روزی است که باید خود را شناخت؛ باید فهمید که کیستیم و چیستیم؟! باید مرز ادعا و ایمان حقیقی را مشخص کرد و باید نیاز به وجود امام و هدایتگر الهی را در دل و جان خویش جست و جو کرد.
نهم ربیع الاول روز بیعت با تنها بازمانده هدایتگران آسمانی حضرت امام مهدی تنها فرزند امام حسن عسکری (ع) و حضرت نرجس خاتون است. امام مهربانی که صدها سال در آرزوی قیام برای نجات مستضعفان لحظه شماری می کند و امروز با وجود به اوج رسیدن ظلم و فساد جهانی، بیش از هر زمان دیگری امید به ظهورش در قلب منتظران نورافشانی می کند.
اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و اجعلنا من انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه
--------------------------------------------------------------------------------------
1-مراجعه شود به مقاله ارزشمند " منجی موعود در کتاب های مقدس" نوشته سید اسدالله هاشمی شهیدی /      http://www.hawzah.net/fa/magazine/magart/4227/5720/56795
2-جعفر بن علی الهادی مشهور به جعفر کذاب متولد 226 قمری است که به فسق و انحراف شهرت داشته و در صدد برملا کردن اختفا و غیبت امام عصر علیه السلام بود تا از این طریق امام شیعیان قرار گیرد. او در این راه با بنی عباس همکاری گسترده ای کرد و زحمات فراوانی برای خانادن عصمت ایجاد کرد. او در سال 271 قمری در سامرا درگذشت و پیروانش به جعفریه مشهور گشتند. در کنار توقیعاتی که از ناحیه مقدسه حضرت مهدی (عح) در رد او صادر شده روایاتی از دیگر ائمه در پیشگوئی تولد و اعمال خلاف حق واو نیز به دست رسیده است که مهمترین آنها این روایت منقول از حضرت امام سجاد علیه السلام است: قال علی بن الحسین الامام زین العابدین علیه السلام:... أَنَّ‌رَسُولَ اَللَّهِ ص‌قَالَ إِذَا وُلِدَ اِبْنِی‌جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع‌فَسَمُّوهُ‌اَلصَّادِقَ‌فَإِنَّ لِلْخَامِسِ مِنْ وُلْدِهِ وَلَداً اِسْمُهُ‌جَعْفَرٌیَدَّعِی اَلْإِمَامَةَ اِجْتِرَاءً عَلَى اَللَّهِ وَ کَذِباً عَلَیْهِ فَهُوَ عِنْدَ اَللَّهِ‌جَعْفَرٌاَلْکَذَّابُ اَلْمُفْتَرِی عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلْمُدَّعِی لِمَا لَیْسَ لَهُ بِأَهْلٍ اَلْمُخَالِفُ عَلَى أَبِیهِ وَ اَلْحَاسِدُ لِأَخِیهِ ذَلِکَ اَلَّذِی یَرُومُ کَشْفَ سَتْرِ اَللَّهِ عِنْدَ غَیْبَةِ وَلِیِّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ‌ بَکَى‌عَلِیُّ بْنُ اَلْحُسَیْنِ ع‌بُکَاءً شَدِیداً ثُمَّ قَالَ کَأَنِّی‌بِجَعْفَرٍاَلْکَذَّابِ وَ قَدْ حَمَلَ طَاغِیَةَ زَمَانِهِ عَلَى تَفْتِیشِ أَمْرِ وَلِیِّ اَللَّهِ وَ اَلْمُغَیَّبِ فِی حِفْظِ اَللَّهِ وَ اَلتَّوْکِیلِ بِحَرَمِ أَبِیهِ جَهْلاً مِنْهُ بِوِلاَدَتِهِ وَ حِرْصاً مِنْهُ عَلَى قَتْلِهِ إِنْ ظَفِرَ بِهِ وَ طَمَعاً فِی مِیرَاثِهِ حَتَّى یَأْخُذَهُ بِغَیْرِ حَقِّهِ / کمال الدین شیخ صدوق جلد 1 صفحات 319 و 320
3- قل فلله الحجة البالغة فلو شاء لهداکم اجمعین / بگو: پس حجت رسا و آشکار تنها از آنِ خداست. اگر مى خواست همه شما را به اجبار هدایت مى کرد.  الانعام  149

نوشتن دیدگاه