آخرالزمان و فتنه خیزی، آنچنان در هم تنیده اند که گاهی نمیتوان فهمید از کدامیک دیگری شناخته میشود. فتنه ها آن قدر فضا را سنگین و سیه فام کرده که ممکن است آنها که شمشیر برّان بصیرت را هم حمایل کرده اند با تیغ تیز خویش نیز جامه ی دوستان را هم بشکافند و حتی خراشی هم بر پیکر رنجیده از مجاهدیتهای خالصانه شان بنشانداما باز هم این دست نیرومند قضاست که باز هم فتنه و بلائی حسن می آفریند تا باز هم خالصان را مصفاتر از پیش به سر منزل مقصود رهنما شود.
اگر چه در این فضای رعب آور، بهره مندی از مبانی معرفتی مستدل و متقن راه روشن نجات را نمایان ساخته و امکان تخطی و فتنه سازیهای غیر اختیاری را به حداقل و بلکه صفر می رساند اما در کشاکش این جنگهای سخت و نرم طولانی که خصوصا پس از انقلاب اسلامی و بطور خاص تر در 5-6 سال اخیر عزم و تلاش مجاهدان راستین را به خویش مصروف داشته است، شاید به دور از انصاف و کرامت نباشد که لااقل برخی از فتنه ها که منشاء نا پیدائی دارند و در هر دو سوی خود خوبان "غیرهم سلیقه" را به مصاف هم می آورد را از جریان فتنه گریهای آشکار شیاطین استثناء نمود و مساعدتهای پیچیده و محیر العقول "قضاء" را در آن جاری و موثر دانست.
نسبی گری بنابر عقاید ما مردود است و همچنین قصد قلب قبیح به حَسَن در کار نیست بلکه وصف جهاد خاص الخاصی ست که گذشت پس از گذشت می طلبد و صبر پس از صبر! اینجا آوردگاه "یومنون بالغیب " است که هرچه دارند را بی محابا به پای غیب الغیوبی محبوب میریزند تا مبادا کمترین باقیه صالحه شان نیز به حجابی نورانی تبدیل شود.
بی شک علی وار صبوری کردن با مرام علی زمان روحی له الفداء از افسانه واری در متون تاریخی به تمثال نورافشانی در این وانفسای آخرالزمان بدل گشته و صبر جمیل رحمة للعالمین در وجود ذی جود ولی مبارک و الهیِ فقیه عینیت دوباره یافته است پس خوشابحال آنان که در صبر بر فتنه ها نیز اطیعواالله و اطیعواالرسول و اولی الامر منکم باشند.
بی شک مخاطب این وجیزه پس از سردار رشید اسلام و انقلاب جناب آقای دکتر احمدی نژاد، معدود بزرگوارانی هستند که از دیروز و امروز و ان شاالله فرداهای پر عافیتشان انتظار صبر پس از صبر در برابر همه ناملایمتی ها و سختی های جان فرسا و استخوان خرد کن این روزهای پر فتنه تا روز رسیدن به روز پیروزی ست پس گله و شکایت را بگذاریم با صبوری هایمان در افتند و مغلوب شوند و اگر غصه و رنجی باقی ماند باشد برای غمگسار مهربان بی همتا!
دکتر عزیز ! این قلم از وصف صبر و متانت و گذشتهای خرد و کلانتان ناتوانست اما این را بدانید صبوری هایتان سطح توقعاتمان را بسیار بالا برده است پس پیش از سوء استفاده خناسان، بهترین دوستان و همراهان دیروز که امروز تیغ تیز زبانشان "جراحتی دوستانه" بر قلب مهربانتان نقش زده است را با صبری دیگر میزبان شوید که دلهای مشتاق و منتظر همه آنات شما را مبشرانه و مهرآفر ین میخواهد نه گله مند و شکوه گر! فاصبر صبراً جمیلاً انهم یرونه بعیداً و نریه قریباً
سلامت و بر قرار باشید
یاعلی
سید مهدی طباطبائی/سحرگاه 16 جمادی الاولی 1432