بسم الله الرحمن الرحیم
با گذشت 14 ماه از بحران سوريه كه اين روزها ابعاد گسترده و پيچيدهتري به خود گرفته، تيم خاورميانهاي سياست خارجه امريكا با طراحي بازي سياسي جديدي براي ادامه مداخلهجوييهاي استكباري خود در منطقه زمينهسازي ميكند.
اجلاس ژنو كه سومين نشست مدعيان دوستي مردم سوريه است، گرچه ظاهراً مجمعي براي بحث و بررسي بحران سوريه و ارائه راهكار مسالمتآميز براي حل آن است، اما در واقع تله امريكا براي دو كشور فعال در حواشي ديپلماتيك بحران اين كشور عربي - اسلامي تلقي ميگردد. روسيه و چين كه با انگيزههاي مختلفي در قبال حوادث چند ماهه سوريه به نقطهنظرات مشتركي نايل آمده و در صحنه سياسي و روابط و گفتوگوهاي بينالمللي مرتبط با سوريه حضوري فعال دارند، با غفلت از چند محور اصلي در حوادث سوريه و حواشي و تبعات آن كه با واسطه از سوي امريكاييها مديريت ميشود، به بيراههاي وقت تلفكن كشيده شدهاند.
از اينرو لازم است مقامات سياست خارجي اين دو كشور دچار سردرگمي نشده و از قرار گرفتن در مسيرهاي از پيش تعيين شده امريكاييها خودداري كنند.
چين و روسيه بايد همواره متوجه باشند كه گرچه اساساً اجلاس ژنو و مابقي نشستهاي اينچنيني به اسم اقدامات ديپلماتيك و صلحآفرين، جاده صافكن سياستهاي امريكا و توجيهگر خواستههاي زورگويانه قدرتمندان جهاني است، اما از نماي نزديك و با نظر خوشبينانه نيز توليدكننده بيشترين آدرسهاي غلط براي حل مشكلات جهاني هستند.
به نظر ميرسد اجلاس ژنو كه بدون حضور محور و موضوع مذاكرات يعني سوريه تشكيل گرديد، با ارائه طرحي نو كه شايد نسخه جديد همان طرح 6 مادهاي كوفي عنان است چند هدف را نشانه گرفته است، لذا لازم است طرفهاي منصف براي حفظ شأن بيطرفانه خود به موارد زير توجه كنند.
1- در حالي كه با افزايش دخالت آشكار دولتهاي عربستان، قطر و تركيه در امور داخلي سوريه و پشتيباني رسانهاي، تسليحاتي و مالي از تروريستها و اغتشاشگران سوري و غيرسوري سلفيمسلك، دولت بشار اسد در ضمن پرداختن به اصلاحات سياسي مانع ايجاد اتحاد و ارتباط يكپارچه بين تروريستهاي نفوذي از شمال و شمال غربي، شرق و جنوب سوريه شده و عملاً كارايي مديريت شده اين ارتش نوين را بشدت كاهش داده و با شكست قريبالوقوع روبهرو كرده است، تغيير صورت مسئله از توافقي ملي با مخالفان غيرتروريست به قطعنامهاي بيروني و غيربومي كه اصولاً اقدامات سازماندهي شده تروريستي را ناديده ميانگارد نخستين آدرسدهي غلط درباره بحران سوريه است كه ممكن است روسيه و چين را بيش از ديگران به اشتباه اندازد.
2- در حالي كه امريكا از شبكههاي رسمي و غيررسمي امنيتي و اطلاعاتي و همپيمانان منطقهاي خود براي هدايت تروريستها در سوريه بهره ميبرد و رسانههاي متعددي از جمله العربيه و الجزيره در منطقه عربي، برخورد با اقدامات تروريستي را سركوب و شدت عمل دولت اسد تفسير ميكنند، رسميت دولت سوريه و روابط عادي امنيتي و نظامي هر كشوري از جمله روسيه با دمشق، اقدامي ضدمردمي و مداخلهگرانه تلقي و تبليغ ميگردد و براي عقبنشاندن روسها از ورود جدي به مباحث امنيتي و دفاعي سوريه تشكيل ميز مذاكراتي همچون اجلاس ژنو يا ديگر اجلاسيههاي به اصطلاح دوستان سوريه، در دستور كار سياستبازان امريكايي قرار ميگيرد تا روسيه بيآنكه بداند و بخواهد خوراك فكري اذهان به اشتباه افتاده مخاطبان رسانههاي دروغپرداز را بيش از پيش فراهم آورد، زيرا آنها با انتشار اخبار دروغ حل مشكلات امنيتي سوريه را از توان دمشق خارج دانسته و احتياج فوري به قدرت فرامنطقهاي براي ورود به مسائل سوريه را مداوماً گوشزد ميكنند، لذا هر جلسهاي كه با رضايتمندي ضمني يا مستقيم امريكاييها تشكيل شود، در راستاي تأمين اين خواست نهان و پيچيده شبكه مخوف نفوذ به سوريه خواهد بود.
3- روسيه و چين براي گرفتار نشدن در تلههاي پيچيده امريكا لازم است چند اقدام موازي و هماهنگ در خصوص بحران سوريه انجام دهند تا فراتر از ژستهاي مرسوم بينالمللي به وظيفه خود به عنوان طرفهاي بيطرف عمل كنند.
الف) رسانههاي نسبتاً فراگير و اثرگذار خود را نسبت به اتفاقات سوريه فعال كنند، بيشك از مهمترين سرنخهاي حل بحران سوريه ارسال اخبار واقعي و غيرجهتدار از وقايع سوريه است و اگر رسانههاي تصويري، متني و الكترونيك به كمك رسانههاي سوريه و ديگر خبررسانهاي مستقل بيايند، قطعاً فضاي يكطرفه و غيرواقعي حاكم بر اخبار سوريه تغيير محسوسي خواهد كرد.
ب) اين دو كشور به جاي شركت در اجلاسيههاي بيحاصلي كه حتي موضوع و محور بحث يعني سوريه در آن شركت داده نميشود، با فرستادن ناظران خود و تهيه گزارشهاي ميداني و دقيق و همچنين فعال كردن ديگر گروههاي ناظر مستقل و بيطرف، به كشف واقعيتهاي بحران سوريه كمك كنند.
ج) چين و روسيه هرگز نبايد نقش تعيينكننده جمهوري اسلامي در معادلات منطقهاي و جهاني خصوصاً حل بحران چندين ماهه سوريه را ناديده بگيرند و توجه داشته باشند مخالفت امريكا با محوريت تهران در اجلاسيههاي دوستان سوريه به جهت استقلال نظر ايران و ممانعت قدرت بازدارندگي سياسي جمهوري اسلامي از انحراف مذاكرات و تحميل خواستههاي غيرمنطقي و زورگويانه شبكه سلطه جهاني به واسطه امريكا و ديگر همپيمانان او است.