Leader
06 خرداد 1396 ساعت 18:15

فواید روزه داری در ایجاد صحت و سلامت بدن

لطفا بفرمایید مزایای روزه داری در ایجاد صحت و سلامت بدن مومنین چیست؟

- زیرا از نظر پزشکی اگرچه ممکن است برخی از پزشکان به دوره های مفید گرسنگی برای بدن قایل باشند ولی تا کنون ندیده ام که هیچ پزشک یا حتی پیراپزشکی  نسبت به دوره های تشنگی مطلب مثبتی گفته باشد .این در حالی است که در روزه مسلمین باید هم گرسنگی و هم تشنگی  تاب آورده شود.

- از سوی دیگر اگر مفید بودن روزه از نظر سلامت بدن اثرگذار می بود می شد که از نظر آمارهای جهانی  افزایش معنی داری را در طول عمر مسلمین کل عالم که روزه گیرند مشاهد کرد و یا حتی  راجع به کمتر دچار شدن شان به انواع بیماری ها مطالبی دید ولی متاسفانه   این طور نیست و اصلا از نظر آماری میان طول عمر مسلمانان با دیگر اقوامی که روزه نمی گیرند تفاوت معناداری وجود ندارد . اما مثلا در خصوص رژیم مدیترانه ای با دلایل واضح آماری ثابت شده که در طول تاریخ بر طول عمر و صحت بدن مردمان آن سامان به طرز مشخصی اثر گذار بوده است .

- به این ترتیب آیا می توان تنها به جنبه تعبدی روزه استناد کرد و نه برای توجیه به  بدنبال یکسری دلایل بهداشتی و سلامت خیز بر دوره های گرسنگی و تشنگی توامان گشت که وجود ندارد.

در ابتدا باید بدانیم همه دستورات دینی و بلکه شیوه صحیح زندگی، تضمین کننده سلامتی و رشد 3 شاکله اصلی انسان یعنی جسم، روان و معنویت است و اینکه صرفا هر چیزی را با نگاه مادیگرایانه و حسی و تجربی بسنجیم و فقط فواید جسمانی را لحاظ کنیم صحیح نیست.

روزه داری اگر به طور کامل و دقیق انجام گیرد نه تنها موجب سلامت اعضای داخلی و بیرونی بدن میشه بلکه قطعا بر عمر انسان اضافه میکنه و اتفاقا آمار قابل اعتمادی در این خصوص وجود داره و اون هم مراجعه به زندگینامه همه علمای اسلامی ست که به ندرت کمتر از 80 سال عمر کرده اند و تا اخرین سال عمرشان نیز روزه دار بوده اند و اضافه بر روزه ی واجب، مقید به روزه مستحب نیز بوده اند!

پاکسازی بدن از کثافات و آلودگیهای مختلف جسمانی و روانی، اولین و مهمترین خاصیت روزه است که جز با قطع کامل خوردن و نوشیدن ممکن نیست و این روش نه تنها توسط بشر مادیگرا و حس گرا هم تجربه و تایید شده بلکه ملاک درمان همه بیماری هاست.

البته از این نکته نباید غفلت کرد که روزه به معنای گرسنگی و تشنگی نیست بلکه صرفا یک ظرف و محدوده زمانی کاملا طبیعی برای خوردن و نوشیدن تعیین میگردد تا بدن بتواند به تقویم و ساعت طبیعی و اولیه خود باز گردد.

فواید صرفا جسمانی روزه هم آنقدر پر تعداد و تجربه شده است که نیاز به برشمردن ندارد اما همانطور که در ابتدا عرض کردم، فراتر از فواید جسمانی روزه، تضمین سلامت و رشد روانی وتضمین سلامت و رشد معنوی، هدف اصلی از روزه داری ست که قطعا با مبانی معرفتی و عقاید فرد بستگی و ارتباط مستقیم دارد!

پس اگر انسانی را متشکل از جسم و روان و معنویت بدانیم و در هر سه زمینه محتاج پالایش و پایش و رشد باشد، هیچ عمل منظم و منطقی و طبیعی، همانند روزه نمیتواند به او در این راه کمک کند.

درباره رژیمهای غذائی مختلف هم، اولا صرفا بر اساس تجربه هستند

ثانیا نوعا رژیم های غذائی موجود، انعطاف خاصی ندارند و الگوئی همگانی هستند در حالیکه بین انسانهای مختلف، تفاوتهای جسمانی و روانی فراوانی وجود داره

ثالثا این رژیم ها در صورتی موثر خواهند بود که فرد در یک سیستم جهانی از نظر عقیده، اخلاق و خصوصا خوراک، حل شده باشد وگرنه با ملاک قرار دادن الگوهای بومی و منطقه ای و لحاظ کردن فرهنگ و خوراکهای طبیعی مطابق طبع افراد هر منطقه، امکان یک رژیم غذائی مشترک برای همه انسانها غیر ممکن و قطعا مضر است.

البته کل علمای تمام ادیان ابراهیمی و حتی  ادیان غیر ابراهیمی ماشاالله عمری طولانی و دراز داشته و دارند بدلایل دیگری از جمله کار نکردن !

هر آن چه هم در فواید روزه داری نزد پزشکان عالم است در خصوص نخوردن گاه گاهی و نه ننوشیدن است !

اما تقریبا یک دهم عمر مسلمین در طی این 1400 سال انتقال ژنتیکی که به روزه گرفتن صرف می شود لذا اصولا باید تغییری آشکار در طول عمر مسلمانان کل عالم نشان می داد .

شاید یک مثال دیگر کار را آسان کند سنت ختنه در بین مسلمین و قبل از آن بین یهودیان انجام شده و می شود بنا به آمار علمی چنین کاری توانسته که بطرز معناداری برخی بیماری های مربوطه را در بین مسلمین و یهودیان کاهش دهد . برای همین نیز در برخی کشورهای غیر مسلمان نسبت به  انجام آن برای پسران خود اقدام می کنند چون آمار پزشکی آن را تایید می کند .

ولی در مورد دوره تشنگی و یا حتی مقاومت در برابر تشنگی هیچ متن علمی بنده ندیده ایم .

برای همین است که اصرار دارم که می توان روزه را بعنوان امری مذهبی یا عبادی و یا حتی معنوی پذیرفت اما نه بعنوان امری در جهت صحت بدن و طول عمر

شما ابتدا می بایست مقدمه و فرض سوال و بحثتون رو تصحیح کنید و اون این که:

روزه صرفا برای افزایش عمر نیست و اصلا روزه صرفا برای فواید جسمانی نیست اگر یکی از این آثار بود علت موفقیت و درستی روزه باشه و اگر نبود بگیم یک تعبد مذهبی و دینی است.

چه بسا عمرهای طولانی اما بی خاصیت و صرفا مصرف گرا و چه بسا عمرهای کوتاه اما تولید کننده و مفید

مهم کیفیت عمر و تضمین سلامت روان و نهایتا باقی ماندن بر راه درست و صراط مستقیم است که این چیزها در آزمایشگاه و در آمارهای پزشکی نمیگنجد!

علم تجربی جز خودش نمیتواند چیزی را ببیند و درک کند و از نظر مادیگراها، هر چیز غیر محسوس واقعا وجود هم ندارد!

اما درباره یک مسلمان واقعی اینطور نیست! بسیاری از چیزها دیده نمی شود اما موجود و موثر است و قرار نیست کارهایی رو به عنوان دستورات دینی بپذیریم و انجام دهیم که فقط آثار ظاهری داشته و برای ما ملموس باشد، انسان تجربه زده و بدور از معنویت حقیقی، صرفا به دنبال منفعت و لذت محسوس است و این اساسا با دین داری و توحید و عقل سلیم، ناسازگاره!

شأن روزه و مابقی دستورات و تعالیم الهی بسیار بالاتر از این است که عمر انسان را زیاد کند یا جسمش را فربه کندبلکه هدف و اثر اصلی، انسانیت و کمالات معنوی و اخلاقی الهی است و قطعا چون تشریع رابطه معناداری با تکوین دارد، پس انجام دستورات دینی قطعا منافع مادی و جسمانی هم خواهد داشت.

Template Design: