Leader
11 ارديبهشت 1396 ساعت 08:37

شناخت زندگی برزخی و مراحل مرگ 5

بسم الله الرحمن الرحیم

برای درک بهتر عالم هستی و خصوصا فاصله بین دنیا و عقبی، ناچار به توضیح مختصر عوالم هفتگانه هستم و از اینکه بحث کمی سخت و پیچیده میشود عذرخواهی میکنم!

اگر کره زمین را زمین اصلی فرض کنیم که به آن "مُلک" گفته میشود، آسمانهای هفتگانه، "ملکوت" قلمداد میگردند، بر فراز این آسمانها بهشت قرار دارد که "جبروت" نامیده میشود و فراتر و محاط به آن "لاهوت" یا ذات اقدس الهی قرار دارد.

در نگاهی دیگر این عوامل چهارگانه اینطور تفسیر میشوند:

عالم اول ذات الهی

عالم دوم عقل

عالم سوم برزخ

عالم چهارم طبیعت

اما اگر کره زمین را بخاطر مادی بودن به همراه هفت آسمان پیرامونش که همگی مادی اما از ماده لطیف هستند، "زمین" قلمداد کنیم، فضای محاط به آن، آسمان حقیقی خواهد بود.

اما لازم است نگاهی هم به آسمانهای پیرامون کره زمین بکنیم و منظور از این هفتگانه ها را مشخص کنیم. برای شرح این مسئله نکاتی عرض میشه:

1- آسمانهای هفتگانه، مادی و جسمانی هستند!

2- جسم و ماده 7 رتبه دارد که از لطیف تا کثیف چیده شده است. لایه ی رویی لطیف و هر چه به درون برویم لایه کثیفتر و زمخت تری قرار دارد تا در لایه هفتم و هسته مرکزی به سختترین قسمت برسیم. گرچه در طبقه بندی آسمانها و زمین این طبقات و رتبه ها به ترتیب از هم جدا شده و برروی هم قرار گرفته اند اما در عین حال هر جسم و هر ماده ای، این 7 رتبه را در خود دارد. بدن انسان بهترین مثال برای شناخت ماده و مراتب هفتگانه آن است. بدن انسان همچنان که مغز دارد و با آن اندیشه و فکر میکند که امری فرامادی ست و یا چشم هم دارد که تصاویر با ماده لطیف را دریافت میکند و یا گوش دارد که صداها را میشنود ، میتواند اشیاء را احساس کند و اما گوشت و استخوان و خون هم دارد یعنی 7 ماده مختلف اما طبقه بندی شده در کنار هم یک جسم واجد را تشکیل داده اند که این هفت جزء اصلی به ترتیب لطافت و سختی چیده شده اند. این رتبه بندی و لایه لایه بودن در اتم و مولکول و هر جسم و ماده ی دیگری نیز وجود دارد.

3-منظور از آسمانهای هفتگانه اینهاست:

آسمان اول: جوّ اطراف زمین با ارتفاع حدود 150 کیلومتر است.

آسمان دوم: منظورمه شمسی

آسمان سوم: کهکشان راه شیری

آسمان چهارم فضای بین کهکشانی که مملو از میلیاردها کهکشان است و کهکشان ما از کوچکترین اجزاء آن است.

آسمان پنجم: فضای فرا کهکشانی یا انرژی تاریک

آسمان ششم: ماده تاریک

آسمان هفتم: نور مطلق (مادّی)

4- هرچه از هسته جهان که کره زمین است و مادی ترین بخش آن است به سمت بیرون و لایه های بیرون حرکت کنیم، مکان کمتر، بی ارزش تر و نابود میشود و در مقابل زمان بیشتر و مطلق میشود. یعنی در فراتر از آسمان چهارم، عملا مکان وجود ندارد و چیزی که در آن غوطه ور میشویم "زمان" است.

5-صفات اصلی و ذاتی لایه های بالایی و بیرونی از طریق رشته های نامرئی(همانند سیاه چاله ها) به لایه های زیرین و نهایتا زمین متصل هستند. این بدین معناست که اگر این رشته ها (زمان حقیقی) شناسائی گردند، میتوان به وسیله آنها از زمین به آسمان رفت و از مکان وارد زمان شد. طی الارض از جمله مراتب پائینِ استفاده از همین رشته هاست!

Template Design: