Leader
31 شهریور 1396 ساعت 07:48

شناخت زندگی برزخی و مراحل مرگ 4

بسم الله الرحمن الرحیم

در ادامه بحث شناخت برزخ و حقیقت مرگ به یک مبنای اساسی معرفتی و چند آیه و روایت اشاره میکنم.

بر اساس مجموع عقاید توحیدی که مستند به صدها آیه و روایت و همچنین اصول عقلی ست، انسان بزرگترین مخلوق خدا از همه جهات است گرچه جنبه معنوی این عظمت و بزرگی ، ساده تر از بزرگی جسمانی او قابل درک است.

همانطور که پیش از این در بحث مبانی معرفتی عرض شد، وجود آسمانهای هفتگانه و وسعت عالم هستی، نشان دهنده وسعت وجود انسان-کامل- است و هر یک از این آسمانها که خود عالم عظیم و وسیع و عمیق است، نشان دهنده ی یکی از مراتب وجودی انسان است که در مباحث عرفانی و فراخور نقطه نظری خاص، تحت عنواین مختلفی مورد بررسی قرار میگیرد. عالم نور. لوح و قلم. روح . علم و... از جمله این نامگذاری هاست.

در قرآن کریم کرارا در خصوص وسعت آسمانها و عجایب انها بحث شده و انسان را توصیه و تشویق به شناخت آنها کرده اما همزمان به اصل مهم دیگری نیز اشاره میفرماید که : عالم خلقت دارای ملکوت است و منظور از حقیقت آسمان همین ملکوت و پشت پرده و حقیقت خلقت است که انسان برای شناخت آن و رسیدن به ان خلق شده است. یعنی اگر زمین با همه ویژگیهای مادی اش را خلقت فرض کنیم، آسمانها با همه وسعت و عمقشان، نشان دهنده حقیقت خلقت هستند. گوئی عالم ماده و خلقت مادی- خصوصا در انسان- تنها ذره ای و اثر بسیار کم و کمرنگی از حقیقت خلقت اوست همچنان که زمین در برابر آسمانها تقریبا هیچ است!

در قران کریم آسمانها دارای راههای خاص و برجهایی برای نگاهداشتن طبقات هفتگانه اش هست و با توجه و دقت در جریان معراج و همچنین اهمیت بحث زمان-حقیقی- که مکرر در قرآن اشاره شده، میتوان نتیجه گرفت : زمین از طریق راههای پنهانی -به نام برج- به آسمانها متصل است و در حقیقت رگه هایی از زمان حقیقی که توسط تقویم توحیدی و اسلامی در دسترس همگان قرار گرفته، همانند نردبام، امکان رفتن از زمین به آسمانها را فراهم کرده است . شاید مهمترین دلیل برای لزوم استفاده از نردبامهای خاصِ مادی-معنوی، برای رسیدن به آسمان این باشد که وسعت و عظمت آسمانها هرگز امکان صعود و سیر ِ صرفا جسمانی را به انسان نخواهد داد و حتی رفتن به آسمان اول برای کل تاریخ بشریت- اگر یک انسان فرض شوند- غیر ممکن است چه رسد به گشت و گذار یک انسان با عمر معمولی در همه هفت آسمان و بلکه به فراتر از آن!!!

 

برای نزدیکتر شدن اذهان به عظمت و گستردگی آسمانها و ناتوانی مطلق انسان در راهیابی صرفا مادی به طبقات هفتگانه آسمان و همچنین نگاه ویژه قرآن کریم به این مقوله، نمونه ای از توامندی انسان در برابر وسعت آسمانها را ذکر میکنم:

انسان در دهه های اخیر - و البته تلاشهایی در هزاره های گذشته- وسایل و امکانات مختلف و متعددی برای سفر به آسمان اختراع کرده و بعضا مورد استفاده قرار داده است. مثلا برترین و سریعترین فضاپیماهای امروزین، قادرند با سرعت 300 هزار کیلومتر بر ساعت از زمین فاصله گرفته به سمت آسمان پرتاب شوند( این سرعت تقریبا یک هشتاد هزارم سرعت نور است) اما از نظر تئوری این اعداد بسیار بیشتر است مثلا ایده ای در بین ستاره شناسان وجود دارد که اگر روزی محقق شده و چنین وسیله ای ساخته شود سرعت در نوردیدن آسمان به بیش از 100 برابر فضاپیماهای امروزی خواهد شد! معنای این جمله در واقعیت اینطور است که: مثلا خورشید بزرگترین و درخشان ترین ستاره منظومه شمسی است و کهکشان راه شیری مملو از میلیاردها منظومه ستاره و سیاره! حال اگر بخواهیم به نخستین ستاره درخشانِ بیرون از منظومه شمسی دسترسی پیدا کنیم با فضاپیماهای امروزی، تقریبا 1100 سال و با فضاپیماهای در دست ساخت 500 سال زمان لازم است و اگر پروژه روئیایی فوق عملیاتی شود کمتر از 100 سال برای رسیدن به بیرون از منظومه شمسی و ستاره درخشان منظومه ی مجاور مورد نیاز است.

اما جالب تر این است که پروژه جدید برای حل مشکل اصلی فضا پیماهای امروزی که تهیه سوخت است، میخواهد از سوخت خورشیدی استفاده کند و برای این منظور به دو بال بسیار بزرگ 320 کیلومتری!!! نیاز دارد و این عملا جز یک رویای دست نیافتنی نیست!

اما جالبتر از اینها این است که قرآن کریم صراحتا ملائکه را واجد بالهای بزرگی میداند که آسمانها را به سرعت طی میکنند . برخی از این ملائکه بیش از 2 بال و حتی 600 بال دارند...

با این توضیحات در می یابیم شناخت وسعت آسمانها از بهترین راههای شناخت درون و ماهیت و حقیقت وجود انسان است و همچنین راهی ست برای درک بهتر مرگ و زندگی پس از مرگ یعنی برزخ!

Template Design: