بسم الله الرحمن الرحیم

 

 اَللّهُمَّ یا مَنْ یمْلِک التَّدْبیرَ وَهُوَ عَلى کلِّشَىْءٍ قَدیرٌ یا مَنْ یعْلَمُ خائِنَةَ الاْعْینِ وَما تُخْفِى الصُّدُورُ وَتُجِنُّ الضَّمیرُ وَهُوَ اللَّطیفُ الْخَبیرُ

 

 

نخستین دعا و فراز این دعای شریف در خصوص بحث مهم "تدبیر" است که با فلسفه وجودی ماه مبارک رمضان و وجوب روزه ارتباط تنگاتنگ و معناداری دارد،

بر اساس روایات وارده و فهم کلی از فلسفه وجوب روزه در ماه رمضان که ماه نزول قرآن است، میتوان به این نتیجه رسید که پاکسازی جسم و روان به منظور دریافت آیات الهی قرآن کریم واجب گردیده تا از این طریق همه وجود انسان مومن تحت تاثیر تدبیر خداوند متعال قرار گیرد و هم هدایت او محقق گردد هم اوج آگاهی و شناخت کامل برای بنده فراهم شود. اتفاقا توصیه های مکرر و اکید به قرائت روزانه و زیاد قرآن کریم، نیز دقیقا بر همین مبناست تا ضمیر آگاه و ناخوداگه فرد با تعالیم مستقیم خداوند متعال عجیبن گشته و فرد مومن از آموزشی سطح بالا برخوردار گردد.

لذا امام علیه السلام در ابتدای این دعای شریف که در بدو ورود به شهر الله رمضان قرائت میگردد، خداوند را با صفت کسی که تدبیر به دست اوست، میخواند گوئی، نه اینکه او مدبر الامور است بلکه بندگان خاص و پاک سرشت خود را نیز از این تدبیر بهرمند میفرماید و این دقیقا به معنای بندگی آگاهانه است. یعنی خداوند متعال بندگان صالح خود را نه تنها مجبور به قبول تدبیر و برنامه خود نمیکند بلکه با ایجاد قدرت تدبّر در آیات قران به آنها تدبیر زندگی معنوی و مادی را می اموزد تا عینا و عملا در راستای تدبیر الهی قرار گیرند و به بیان دیگر به مقام رضایت نائل آیند.

Template Design:Dima Group