Leader
30 آبان 1396 ساعت 07:39

نکات معرفتی پیرامون ماه مبارک رمضان. قسمت دوم

پیرو مطالب گذشته در خصوص آداب ورود به ماه مبارک، نکات دیگه ای رو عرض میکنم.

بنابر آنچه عرض شد نکته اول در خصوص ورود به میهمانی خدا اینه که بدونیم کی هستیم و چه جایگاهی داریم بنابراین به 3 نکته توجه کنیم:

اول اینکه باید با دست خالی وارد بشیم واونم با افتخار

دوم اینکه در مهمونی باید بی خیال زحمات قبل شد و سعی کنیم خوش باشیم

سوم اینکه مطمئن باشیم میزبان سفره ش رو بر اساس نیازهای ما چیده و ما فقط سعی کنیم بسته های آماده رو در طول ماه پیدا کنیم و برداریم.

شاید بالاترین و مهمترین نتیجه دینداری "ادب" باشه و برترین انسانها "مودب ترین" ها هستند. در ماه مبارک نیز، بالاترین رتبه برای کسانی است که اهل ادب هستند. گرچه توصیه های واجب و مستحب فراوانی برای روزه داری خصوصا در ماه مبارک رمضان وجود داره، اما باید بپذیریم ریشه رعایت همه اونها، ادب فردی ست و تا کسی خودش رو موظف به رعایت ادب ندونه قطعا نمیتونه در مسیر رشد و تعالی، موفق بشه.

رعایت ادب نسبت به:

صاحب سفره

سفره

میهمانان

قوانین و رسومات لازم

و نهایتا خود انسان

از جمله مهمترین هاست که می بایست رعایت بشه و شروعش پیش از آغاز ماه مبارکه و تا انتها ادامه پیدا میکنه.

اینکه نسبت به میزبان می بایست مودب بود جای توضیح و تکرار نداره اما نکته ای که وجود داره، کدورتهایی ست که از قبل در دل انسان-بدرستی یا به اشتباه- نسبت به خدا و ولی خدا وجود داره؛ ادب در ماه مبارک نسبت به سفره دار، حکم میکنه کدورتها رو کنار بذاریم و دست از سوء ظن و بی ایمانی و بی مهری برداریم. انگار نخستین بار است با او روبرومیشویم. با روی گشاده. با امید. با ادب...

اما سفره و میهمانی هم به نوبه خود آدابی دارد که باید رعایت کرد. شاید برترین ادب نسبت به میهمانی و سفره گسترده در ماه مبارک، درست دیدن و درست شنیدن و درست بوئیدن و درست فهمیدن باشد که این3 از درست خوردن و درست گفتن

که اینها از درست خوردن و درست گفتن حاصل میشود

اگر انسان نعمتی را بدرستی ببیند نتیجتا بدرستی هم استفاده میکند و عموما مشکل ما از دریافتهای ناقص ماست/ پس سعی کنیم هرچه در این ماه بطور خاص وجود دارد را با دقت ببینیم. با دقت بشنویم و...

لذا به درست خوردن مان توجه کنیم از الان که روزه نیستیم و در ماه مبارک هنگام سحری و افطار. متاسفانه یکی از بزرگترین مشکلات ریشه ای ما نابلدی در خوردن است. از طرز نشستن تا حالتهای دست. طرز نگاه. طرز جویدن. طرز تنفس. طرز نوشیدن و موارد دیگر...

پس برای درک درست نعمات ماه مبارک، سعی کنیم نحوه خوردن و آشامیدن مان را درست کنیم که بزرگترین ادب ها در ماه رمضان است.

ادب بعدی نسبت به دیگر روزه داران و کسانی است که عذری برای روزه نگرفتن دارند. البته رعایت ادب به همگان لازم است اما این ادب، ادب خاص است. ادب بخاطر اینکه او میهمان خداست. پس بیشتر و بهتر همدیگر را تحمل کنیم. لااقل در این ماه دست از غیبت برداریم. دست از سوء ظن و بدگمانی برداریم. برای یک ماه هم که شده حرفهایی که میشنویم را برای دیگران نقل نکنیم تا در اثر اینها بتوانیم ادب نسبت به میهمانان ماه مبارک رمضان را رعایت کنیم/ فراموش نکنیم اولیای الهی از حضرت حجة تا اولیایی در رده های پایین تر که مورد لطف و توجه خداوند متعال هستند، بین روزه داران قرار دارند، و تجربه ثابت کرده در ماه مبارک سری به همگان میزنند...پس مراقب باشیم و ادب نسبت به روزه داران را رعایت کنیم.

روزه و روزه داری آداب شرعی و عرفیه خاصی دارد که می بایست رعایت شود. ساعت کار. راحت گرفتن به زیردستان. شادتر بودن. گذشت بیشتر. اگر امکان روزه گرفتن نداریم، رعایت کنیم/ اگر کسی روزه خواری میکند از ادب خارج نشیم/ و خلاصه رفتار کلی مان در این ماه مبارک با مابقی ماهها به جهت رعایت ادب و احترام به ماه خدا، تفاوت داشته باشد.

و نهایتا رعایت ادب نسبت به خودمان. هرچه باشد هریک از ما هم به عنوان مهمان سفره خدا و محترم هستیم و توجه به خودمان فراتر و مهمتر از ماههای دیگر است. رعایت ادب نسبت به جسم و روان ومان را فراموش نکنیم. جز بخاطر روزه، سختی دیگری بر جسم روا نداریم. از حواس ظاهری کمتر استفاده کنیم و کیفی تر. حتی الامکان با وضو باشیم. حتی الامکان با توجه ذکر بگوئیم خصوصا صلوات و استغفار و اذکاری که بطور مستند، توصیه شده. و البته سعی کنیم فکرمان را هم به ذکر معطوف کنیم و صرفا ذکر لسانی نباشه و به آنچه میگیم فکر هم بکنیم.

در تهیه خوراک و پوشاک مناسب برای جسممان بیشتر از قبل دقت و توجه کنیم. لااقل در ماه مبارک از خوراکیهای آلوده و غیر طیب پرهیز کنیم تا رعایت ادب نسبت به جسم که امانت خداست انجام بگیرد.

ان شاءالله که همگی با دعای امام عصر موفق به رعایت ادب ماه مبارک بشیم

Template Design: