Leader
02 تیر 1396 ساعت 19:53

شرح دعای 8 صحیفه سجادیه.قسمت 6

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ مُبَاهَاةِ الْمُكْثِرِينَ، وَ الْإِزْرَاءِ بِالْمُقِلّينَ، وَ سُوءِ الْوِلَايَةِ لِمَنْ تَحْتَ أَيْدِينَا، وَ تَرْكِ الشّكْرِ لِمَنِ اصْطَنَعَ الْعَارِفَةَ عِنْدَنَا

فراز سوم از دعای 8 صحیفه سجادیه در خصوص خلقیات اجتماعی بد و زشتی ست که در اعمال و رفتار و روابط اجتماعی افراد نمود پیدا میکنه که حضرت سجاد از این 4 خصیصه ناپسند به خدا پناه میبرند.

برای درک بهتر و دقیق تر این فراز نکته ای کلیدی در خصوص انتخاب الگو برای زندگی رو عرض میکنم که بسیار مهم و تعیین کننده ست. مطابق آیاتی از قرآن کریم و روایت مشهوری از نبی مکرم که از دیگر معصومین هم صادر شده، مومن حقیقی، در امور معنوی به فردی برتر از خود مینگرد و در امور مادی به فقیرتر از خود. بنابراین اگر کسی این منطق الهی رو نداشته باشه و الگوی مناسب برای خودش تعیین نکرده باشه گرفتار رذایل اخلاقیه مختافی میشه که عموما جنیه اجتماعی داره و چهار مورد از مهمترینها و خسارتبار ترین هاش در این فراز از دعای امام سجاد تبیین میشه.

  1. 1.نازیدن و تفاخر به ثروتمندان
  2. 2.سرزنش و خوار شمردن فقرا
  3. 3.بد سرپرستی نسبت به زیر دستان
  4. 4.نا سپاسی نسبت به کسی که حقی بر گردنمان دارد

 

Template Design: