Leader
04 آذر 1396 ساعت 03:47

شرح دعای 8 صحیفه سجادیه.قسمت 4

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن عدوهم

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ مُتَابَعَةِ الْهَوَى، وَ مُخَالَفَةِ الْهُدَى، وَ سِنَةِ الْغَفْلَةِ، وَ تَعَاطِي الْكُلْفَةِ، وَ إِيثَارِ الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقّ، وَ الْإِصْرَارِ عَلَى الْمَأْثَمِ، وَ اسْتِصْغَارِ الْمَعْصِيَةِ، وَ اسْتِكْبَارِ الطّاعَةِ.

عرض شد در فراز دوم از دعای 8 صحیفه سجادیه از بدیهایی به خدا پناه میبریم که بیشتر جنبه فکری داره و در تصمیم سازیهای فردی و اجتماعی انسان دخیله. همچنین گفته شد انسان غافل حتی اگر مومن باشه، بخاطر پیروی از هوای نفس در دام شیطان میفته و با راه حق و هدایت که پرچمدارش امام معصوم هست مخالفت خواهد کرد. لذا یکی از مهمترین کارهای مومن حقیقی اینه که دچار غفلت و سربه هوایی و بی توجهی نشه.

بدی و فکر غلط بعدی که ازش به خدا پناه میبریم، یکی از مشکلات شایع بین ماست. ایجاد زحمت و سختی و انجام کارهایی که از توان انسان خارجه، یکی دیگه از نتایج هواپرستی ست که بی سر و صدا و بلکه با توجیهات قوی وارد زندگی مادی و معنوی انسان میشه و جای حدود و حقوق اصلی رو میگیره.

مثلا بسیاری از ما در انجام تکالیف اصلی و قطعیمون کوتاهی میکنیم و به موازاتش کارهای خاصی که مستحب یا به نوعی پسندیده ست رو انجام میدیم و گمان میکنیم با اینها میشه اون کمبودهای اصلی رو جبران کرد و بعضی ها اونقدر در این مسیر پیش میرن که مستحبات و فروع، جای اصول فکری و عملیشون رو میگیره. چه بسیار از مومنین که یکتاپرست نیستند، خدا رو عادل نمیدونند به خدا سوء ظن دارند اما ذهنشون پر از افکار و نظریات عرفانیه و به یک خودفریبی پیچیده دچار شدن.

البته این عیب بزرگ فقط در معنویات و امور دینی نیست و در امور عادی زندگی هم به وفور وجود داره. کارهای بیخود و بی اثری که ماها برای خودمون میتراشیم و بعد گرفتار تبعاتش میشیم. زندگیهای تجملی، اسراف، بی نظمیها و...هرکدوم نشون دهنده اولویت دادن فروع بر اصوله. خیلی ها در دهها کلاس مختلف هنری و مثلا علمی شرکت میکنند اما تهی از اخلاق انسانی هستند.

پس باید از خدا بخواهیم ما رو پناه بده از اینکه کارهای سخت رو به خودمون تحمیل کنیم.

مورد بعدی که از شرش به خدا پناه میبریم، یکی از محصولات اجتماعیه هواپرستی، غفلت و اولویت دادن فروع بر اصوله؛ اونم انتخاب باطل و رها کردنه حقه! به عبارت دقیق تر انسانهای غافل و هواپرست، رفته رفته به اعضای بی خاصیت جامعه تبدیل میشن و پس از اون به ترمزهای اخلاقی و معرفتی جامعه بدل خواهند شد. این افراد در حوادث کوچک و بزرگ نه تنها از تشخیص حق عاجز هستند بلکه با رغبت به سوی باطل میرن. حالا چه فکر باطل باشه. چه راه باطل باشه چه مصادیقشون از جمله خوراک، پوشاک، آداب و...باطل/ پس همواره باید از خدا خواست که ما رو جزو اونهایی نباشیم که باطل رو برمیگزینند و حق رو رها میکنند.

ان شاءالله که در این ساعتهای ملکوتی و ایام خاص و پربرکت یکایک این ادعیه بلند و شریف در حق همه مون به اجابت برسه.

Template Design: