Leader
04 آذر 1396 ساعت 03:39

شرح دعای 8 صحیفه سجادیه.قسمت 3

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن عدوهم

بسم الله الرحمن الرحیم

وَ مُتَابَعَةِ الْهَوَى، وَ مُخَالَفَةِ الْهُدَى، وَ سِنَةِ الْغَفْلَةِ، وَ تَعَاطِي الْكُلْفَةِ، وَ إِيثَارِ الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقّ، وَ الْإِصْرَارِ عَلَى الْمَأْثَمِ، وَ اسْتِصْغَارِ الْمَعْصِيَةِ، وَ اسْتِكْبَارِ الطّاعَةِ.

در دعای هشتم صحیفه سجادیه، امام زین العابدین علیه السلام بیش از 40 صفت، عمل و رفتار زشت رو نام میبرند و از یکایکشون به خدا پناه میبرند. گرچه این عیوب و بدیها پشت سرهم ذکر شدن اما هرچندتاشون با هم مرتبط هستند که بنابریان این دعای شریف 10 قسمت میشه/ قسمت و فراز اول نوع خاصی از بدیها بود که شاید ریشه همه بدیهای درونی و عملی انسان باشه که بطور مختصر شرحش ارائه شده؛

فراز دوم که شامل 8 بدی میشه، بیشتر جنبه فکری داره و در واقع مواردی ست که تصمیمات روزمره انسان رو چه در بعد فردی چه در بعد اجتماعی، ایجاد میکنه. این 8 عیب و بدی و زشتی عبارتند از:

-         پیروی از هوای نفس

-         مخالفت با هدایت الهی

-         غفلت

-         ایجاد تکلیف برای خود

-         برگزیدن باطل در مقابل حق

-         پافشاری بر گناهان

-         کوچک شمردن گناهان

-         احساس بزرگی در اثر اطاعت خدا

پیروی از هوای نفس چیست؟

روح در حقیقت یعنی ارتباط ما با خدا، هر چیزی که روح بیشتری داره یعنی با خدا بیشتر مرتبطه. یعنی همه مادیات به وسیله روح زنده هستند و روح فرستاده و عامل خدا برای زندگی بخشی به مخلوقاته. این زنده بودن 2 معنا و 2 سطح کلی داره. یکی زندگی جسمانی یکی هم زندگی معنوی و ملکوتی. پس انسانهایی که اجزاء زندگیشون معنوی تر و ملکوتی تر باشه، زندگیشون روح بیشتری داره و نشانه این زندگی عدم وابستگی به مادیات و غرق نشدن در دنیاست. از جسم و بدن انسان گرفته تا افکار و علایق او و سپس خانه و خانواده و شغل و مقام و اموال، همگی در اثر تعلق به دنیا و مادیات از روح خالی شده و صرفا یک حیات جسمانی خواهند داشت و از معنویت و ملکوت و نزدیکی به خدا، تهی میشوند.

بنابراین توضیحات، با رفتن روح از زندگی و جسم و فکر و دارائیهای فرد، خلأ و فضای خالی که به معنای بی محتوایی و بی هویتی ست ایجاد میشه که بهش هوای نفس گفته میشه.

عدم باور به خدا، عدم باور به عدالت، عدم باور به حقوق و حدود انسانی، عدم باور به اخلاقیات، از جمله نشانه های انسان هواپرست است. یعنی انسانی که از معنویت حقیقی فاصله بگیره و اسیر دنیا و مادیات بشه به همون اندازه باورهای اصیل انسانی و الهی رو از دست میده.

مصیبت بزرگ این حالت، رفتن بسوی بدی و تنفر از هر خوبی ست. پس گذشته از اینکه باید تلاش کرد زندگی-به معنای کاملش- از روح و معنویت خالی نشه و گرفتار و اسیر دنیا و مادیات نشیم، لازمه که همواره از خدا بخواهیم ما رو از هواپرستی، پناه بده.

مخالفت با هدایت

اگر نشانه های گفته شده برای هواپرستی رو در کنارهم بگذاریم، انسانی رو خواهیم دید که با راه هدایت که پرچمدار آن، انبیاء و اوصیاء هستند، مخالف است. یعنی نفس، همه تلاشش، فرار از زیر بار مسئولیت است. مسئولیت بندگی، انسانیت و حق طلبی.

شیطان و شیاطین چون قدرت مقابله با راه هدایت و بطور خاص پرچمدار هدایت یعنی ولی خدا را ندارند، به ناچار به انسانهای هواپرست چشم دوخته اند و به عنوان یاران خود از آنها استفاده میکنند.

بنابراین می بایست مدام نسبت به تبعیت از راه انبیاء و اوصیاء، سنجش و حسابرسی داشته باشیم. افکارمون، عقایدمون و اعمالمون رو با آنچه از هدایتگران الهی میدانیم بسنجیم تا ببینیم در مسیر آنها هستیم یا از راه هدایت فاصله گرفته ایم. و قطعا دعا برای مصون بودن از این مصیبت بزرگ، بسیار مهم و موثره.

غفلت

همونطور که از دو بدی و زشتی گذشته مشخص شد، شیطان فقط از "غفلت" انسانی که حواسش به دنیا پرت شده، استفاده میکنه و رفته رفته او در مقابل امام به عنوان هدایتگر الهی قرار میده. یعنی مخالفین امام علیه السلام، الزاما از کفار و مشرکین و شیطان پرستان نیستند، بلکه مسلمان و مومن غافل هم در لشگر شیاطین جای دارد، حتی اگر خودش هم نفهمد.

اینکه گفت شد باید مداوما از خود و نسبتمان با افکار و اعمال اولیای الهی، حسابرسی کنیم دقیقا به همین دلیل است که عدم محاسبه یعنی غفلت و غفلت یعنی افتادن در دام شیطان و پیروی از هوای نفس که به دشمنی با امام هم خواهد رسید.

پس در هر جایگاه ایمانی و دنیایی هستیم نباید از محاسبه ی افکار و اعمالمان بطور دائمی و دقیق، کوتاهی کنیم که این تنها راه دچار نشدن به غفلته.

بحث "عرضه عقاید" که پیش ازین عرض شد دقیقا بدنیال همین امر مهمه و ضروریترین کارهایی ست که باید مداوما انجام بدیم وگرنه بی سر و صدا در دام شیاطین انسی و جنی خواهیم افتاد و گمراه خواهیم شد.

Template Design: