اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن عدوهم

بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان بزرگوار! شاید بد نباشه متذکر بشم، ما برای این در چنین گروههایی دور هم جمع میشیم یا بهتره بگم باید جمع بشیم که زمینه رشد و تعالی خودمون رو بیشتر و بهتر فراهم کنیم.

واضحه که این قبیل امکانات ذاتا و بخاطر برخورداری از فلسفه مادی و سرعت بالایی که دارند، انسان رو غافل میکنن و زمان زیادی نمیگذره که متوجه میشیم، نه تنها نفعی برامون ندارن بلکه وقتمون رو بسادگی اتلاف میکنن و در عوض ما رو به خود بزرگ بینی، خود حق پنداری، خودکامل پنداری و خلاصه منیّت و بی نیازی از هدایت و راهنمائی، گرفتار میکنند.

نباید فراموش کنیم که همه ما در هر جایگاه و رتبه ای علمیف اجتماعی یا حتی ایمانی هستیم، به راهنمایی و ارشاد و تذکر، خصوصا در امور معرفتی و عقیدتی نیاز داریم، تا بتونیم از عمرمون استفاده صحیح بکنیم. پس بطور طبیعی وقتی وارده این گروه ها میشیم با هر منصب و جایگاه و خدای نکرده توهمی نسبت به خودمون داریم رو دم در گروه پایین بذاریم و بعد وارد بشیم.

متاسفانه بسیاری از ما تصورمون اینه که انسانهای کاملی هستیم و حتی مباحث معرفتی رو از روی تفریح و تفنن، دنبال میکنیم و هیچگاه خودمون رو مخاطب این حرفها نمیدونیم.

من به نوبه خودم سعی میکنم عقایدم رو از اصلی ترینها و ضروری ترین ها، مدام بررسی و تصحیح و تکمیل بکنم. به نظرم موحد بودن یعنی اعتقاد دقیق و کامل و واقعی به توحید که اولین اصل فکری و اعتقادی ماست، بسیار مهم و ضروریه و شیطان و نفس و دنیا به این سادگی اجازه نمیدن ما دست از شرک و ریا برداریم و مدام خدایان باطل و پوشالی برامون میتراشن. همچنین نسبت به دیگر اصول اعتقادیمون من جمله نبوت، کم و کاستیهای اعتقادی فراوانی داریم، بنابراین ارائه این مباحث بسیار جدی و در حکم اتمام حجت است. نه تنها ظهور بسیار نزدیکه بلکه مرگ از اون هم نزدیکتره! پس باید قدر این فرصتها و این امکانات رو بدونیم و به قول معروف برای خودمون دلسوزی کنیم و به داد خودمون برسیم.

بحثی که چند روزی هست آغاز کردیم، بررسی این موضوع مهم هست که عقیده ما نسبت به نبوت چیست؟ آیا به یک کلی گوئی اکتفا کردیم و بخ خیالمون مومن واقعی هستیم یا حقیقتا همه انبیائ و فرستادگان الهی برای ما در حکم سید و مولی هستند و تابع اوامرشون هستیم؟ مبادا به بهانه اینکه پیرو اخرین پیامبر هستیم، عقیده ای نسبت به مابقی پیامبران نداریم و حتی براحتی به ساحت مقدسشون بی حرمتی میکنیم؟! امیدوارم ما مخاطب، خواننده و منتشر کننده ی حجم وسیعی از مطالب سخیف، طنز و طعنه امیز نسبت به انبیاء الهی که بطور روزانه در شبکه های مختلف منتشر میشه، نباشیم و امیدوارم با خوندن داستنهای قران یا مطالب مرتبط با تاریخ انبیاء در دام نااگاهی و حتی شیطنت دشمنان گرفتار نشیم و نسبتهای ناروا به انبیای الهی ندیم!

اما در هر صورت ما در معرض این خطر بزرگ هستیم و نداشتن ایمان صحیح و کامل و دقیق نسبت به اصل مهم و اساسی نبوت، ریشه بسیاری از عقایدمون رو سست خواهد کرد. پس به گوش و به هوش باشیم و در حد وسعمون نسبت به این اصل مهم حساس و جویای حقیقت باشیم.

بر همین اساس این روزها در خصوص یکی از ادعیه ی زیبا و مهم و راهبردی صحیفه سجادیه صحبت میکنیم که پیروان راستین انبیاء الهی رو توصیف میکنه.

در دعای 4 صحیفه سجادیه، امام زین العابدین در چند فراز ویژگیهای پیروان راستین انبیاء الهی رو از آدم تا خاتم بیان میفرماید و این یکی از بهترین فرصتهاست که ایمان و عقیدمون رو نسبت به نبوت بسنجیم و محک بزنیم.

همونطور که عرض شد این دعای شریف در چند بخش خصوصیات پیروان حقیقی انبیاء رو در قالب دعا مطرح میکنه. این بخشها از این قرارند:

-          بخش اول در خصوص پیروان تمامی انبیاء است

-          بخش دوم درباره پیروان خاص حضرت ختمی مرتبت در صدر اسلام

-          بخش سوم خصوصیات تابعان مسلمانان صدر اسلام رو مشمول ادعیه میکنه

-          بخش چهارم عموم تابعین تا قیامت رو مورد ملاحظه قرار میده

در روزهای قبل بخش نخست توضیح داده شد و امروز نگاهی به بخش دوم این دعای شریف میکنیم که خودش مشتمل بر فرازهای متعددی ست.

متذکر میشم : با خوندن هریک از این فرازها ما میتونی و باید خودمون رو با ویژگیهای این پیروان مطابقت بدیم. مثلا بارها دیده و شنیده شده که برخی از ما آرزو میکنیم: ای کاش در زمان معصومین یا پیامبر میبودیم. خب با مقایسه وضعیت اعتقادی و عملی مون با فرازهای مختلف این دعاف مثل این میمونه که فرصتی برای حضور در صدر اسلام رو به ما دادند، پس ببینیم و بیندیشیم که آیا ما یک پیرو حقیقی و راستین برای پیامبر خاتم یا هریک از انبیاء الهی هستیم یا خدای نکرده فقط اهل شعاریم!

بخش دوم که ویژگیهای مسلمانان حقیقی و پیروان راستین پیامبر اعظم در صدر اسلام و هنگامه ظهور دین کامل رو بیان میکنه، در ضمن اینکه حجمش از بخشهای دیگه زیادتره، خصوصیات بزرگ، عجیب و طاقت فرسائی رو متذکر میشه که با خوندن و شنیدنش، انسان احساس مسئولیتی سنگین میکنه. سعی میکنم بطور خلاصه این ویژگیهای رو فهرست کنم تا بهتر و دقیقتر بهشون توجه کنیم و عقایدمون رو محک بزنیم.

اللّهُمّ وَ أَصْحَابُ مُحَمّدٍ خَاصّةً الّذِينَ أَحْسَنُوا الصّحَابَةَ وَ الّذِينَ أَبْلَوُا الْبَلَاءَ الْحَسَنَ فِي نَصْرِهِ، وَ كَانَفُوهُ، وَ أَسْرَعُوا إِلَى وِفَادَتِهِ، وَ سَابَقُوا إِلَى دَعْوَتِهِ، وَ اسْتَجَابُوا لَهُ حَيْثُ أَسْمَعَهُمْ حُجّةَ رِسَالَاتِهِ. وَ فَارَقُوا الْأَزْوَاجَ وَ الْأَوْلَادَ فِي إِظْهَارِ كَلِمَتِهِ، وَ قَاتَلُوا الْ‏آبَاءَ وَ الْأَبْنَاءَ فِي تَثْبِيتِ نُبُوّتِهِ، وَ انْتَصَرُوا بِهِ. وَ مَنْ كَانُوا مُنْطَوِينَ عَلَى مَحَبّتِهِ يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ فِي مَوَدّتِهِ. وَ الّذِينَ هَجَرَتْهُمْ الْعَشَائِرُ إِذْ تَعَلّقُوا بِعُرْوَتِهِ، وَ انْتَفَتْ مِنْهُمُ الْقَرَابَاتُ إِذْ سَكَنُوا فِي ظِلّ قَرَابَتِهِ.

فَلَا تَنْسَ لَهُمُ اللّهُمّ مَا تَرَكُوا لَكَ وَ فِيكَ، وَ أَرْضِهِمْ مِنْ رِضْوَانِكَ، وَ بِمَا حَاشُوا الْخَلْقَ عَلَيْكَ، وَ كَانُوا مَعَ رَسُولِكَ دُعَاةً لَكَ إِلَيْكَ. وَ اشْكُرْهُمْ عَلَى هَجْرِهِمْ فِيكَ دِيَارَ قَوْمِهِمْ، وَ خُرُوجِهِمْ مِنْ سَعَةِ الْمَعَاشِ إِلَى ضِيقِهِ، وَ مَنْ كَثّرْتَ فِي إِعْزَازِ دِينِكَ مِنْ مَظْلُومِهِمْ.

مطابق این بخش، پیروان راستین حضرت محمد مصطفی صل الله علیه و آله و سلم، این خصوصیات رو داشتند:

  1. 1.بهترین همراهان برای پیامبر بودند یعنی هم به رسالت ایشان قلبا اعتقاد داشتند هم در عمل مطابق رهنمودهای پیامبر زندگی میکردند.
  2. 2.یاری پیامبر در عرصه های مختلف، امتحان سخت اونها بود که از این بلاء و امتحان دشوار با سربلندی بیرون اومدن. یعنی هرگز میدان رو در هیچ زمینه ی فردی و اجتماعی خالی نکردند و بهانه و عذر نتراشیدن.
  3. 3.آنچنان به پیامبر و رسالت او ایمان داشتند که خودشون رو سپر بلای حضرت میکردند، یعنی از مال و جان و آبروی خودشون میگذشتند تا به پیامبر صدمه ای وارد نشه.
  4. 4.در انجام دستورات پیامبر، سرعت عمل داشتند و هرگز منتظر نمیشدن تا دیگران به یاری پیامبر بشتابند و اینها نفرات بعدی باشند. بلکه سریعا و با رها کردن همه امور شخصی خود به یاری ایشان میشتافتند.
  5. 5.شتاب و سرعت در قبول دعوت پیامبر، ویژگیه مهمیه که اشاره به نکته ی خاصی داره. انسانها به محض مواجه با یک اتفاق مهم خصوصا شنیدن یک پیام جدید، بطور طبیعی به عقلشون و احتمالا علم و تجربه شون مراجعه میکنند و پس از تحلیل پیامی که شنیدن، از صاحب سخت توضیح میخوان تا اگر مطابق میل و خواستشون بود اون پیام رو بپذیرند، اما پیروان راستین انبیاء خصوصا نبی مکرم، چون قلوب نورانی و مومنی داشتند، به محض شنیدن دعوت ایشون، استقبال کردند و پذیرفتند. یعنی اونها پیش از اینکه بدنبال محاسبه و بررسی باشند، با دل و قلبشون مومن و معتقد بودند.
  6. 6.همچنان که در مورد 5 ذکر شد، ایمان پیروان حقیقی، قلبی ست لذا به محض قبول دعوت، گوئی وارد مرحله بعدی میشن و با شنیدن ادله رسالت و معجزات و کرامات نبوی، بر ایمانشون افزوده میشه و به یقین میرسند، بنابراین بر اساس این عقیده قلبی مستحکم، اعمالشون شکل میگیره و عملا دعوت رسول الله رو لبیک میگن و اجابت میکنند.

چون توضیحات امروز زیاد شد، حدود 10 ویژگی بعدی پیروان راستین پیامبر اسلام رو بعدا عرض خواهیم کرد.

در ضمن این که خواهش میکنم به صحیفه سجادیه دعای 4 مراجعه کنید. از خدا میخوام همه ما رو مشمول ادعیه حضرت امام سجاد علیه السلام قرار بده. ان شاءالله

Template Design:Dima Group