Leader
05 مرداد 1396 ساعت 19:02

شرح دعای 44 صحفیه سجادیه. قسمت 5

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ‏الَّذى جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضانَ، شَهْرَ الصِّيامِ، وَ شَهْرَ الِاْسْلامِ، وَ شَهْرَ الطَّهُورِ، وَ شَهْرَ التَّمْحيصِ، وَ شَهْرَ الْقِيامِ، الَّذى اَنْزَلَ فيهِ الْقُرْانَ، هُدىً لِلنّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ...

حضرت سجاد علیه السلام در ادامه دعا، ماه مبارک رمضان را ماهی معرفی میکنند که قرآن در این ماه نازل شده، گرچه این مسئله بسیار مشهوره اما نکاتی در خصوصش وجود داره که می بایست مورد توجه قرار بگیره:

اول ارتباط تنگاتنگ قرآن و ماه رمضانه یعنی روزه داری با قرآن-چه قرائتش چه فهمش چه بکار گیریش، ارتباط مستقیم داره و شاید بشه گفت اولین و مهمترین چیزی که روزه داری رو از گرسنگی و تشنگیه صرف، جدا میکنه همین ارتباط و انس با قران کریمه که البته با قرائتش آغاز میشه.

پس میزان صحت و قبولی روزه مون رو از میزان ارتباط و انس مون با قران کریم متوجه بشیم / البته برای افراد مبتدی قرائت قرآن بطور منظم و با توجه نشونه ی خوبیه اما کسانی که در راه بندگی مبتدی نیستند-یا سنی ازشون گذشته یا این مسیر رو در سالهای قبل تجربه کردند- صرف قرائت اکتفا نمیکنه و حتما می بایست پیامهای قرآن کریم رو به اندازه درک خودشون دریافت کنند و کسانیکه توانایی و تجربه ی این دو مرحله رو دارند، می بایست زندگیشون رو بر اساس تعالیم قرآن برنامه ریزی و اجرا کنند! متاسفانه اکثر قریب به اتفاق ما در این یک شاخصه مهم روزه و رمضان، ضعف شدید داریم. خیلی ها در خواندن قران هم مشکل دارند چه برسه به دریافت تعالیم قرآنی...

دوم اینکه هر مقدار خوراکیهای جسم رو بیشتر و بهتر کنترل میکنیم، ارتباط خدا با ما شفاف تر و بلکه بیشتر و بهتر میشه، همونطور که میدونیم قرائت قرآن، یعنی صحبت کردن خدا با بنده. پس وقتی روزه میگیریم و خوراک رو کنترل میکنیمف می بایست نخستین نتیجه ش انس بیشتر ما با قرآن باشه وگرنه بجای روزه داری مشغول زجر دادن جسم و روان خودمون هستیم!

پس یکی دیگه از شاخصه های روزه داری صحیح و مقبول اینه که خداوند متعال رغبت بیشتری برای صحبت کردن با فرد، داره و ما هم باید بسنجیم به نسبت رتبه ایمانی و معرفتیه خودمون چه مقدار روزه مون مورد قبول خداست و چه مقدار رغبت سخن گفتن با ما رو داره.

سوم اینکه انس با قران در ماه مبارک رمضان می بایست به هدایت انسان منجر بشه. یعنی قرائت و درک مفاهیم قران، صرفا یک رسم مذهبی و عادت دینی نیست، بلکه می بایست ما رو در مسیر زندگی-مادی و معنوی- هدایت کنه پس الزاما باید بتونیم حرفهای قرآن رو بفهمیم! که اگر اینطور نیست و بین منطق ما و منطق قرآن سنخیتی وجود نداره و اصطلاحا نمیفهمیم حرف حسابش چیه، باید نتیجه بگیریم از هدایت قرآن کریم بی بهره ایم!

پس در ماه مبارک رمضان باید کیفیت روزه داریمون جوری باشه که اولا انس با قران پیدا کنیم ثانیا دست از طرز فکرمون -در هر زمینه ای- برداریم تا قران، منطق جدیدی به ما عنایت کنه. البته کسی که در مسیر بدرستی حرکت میکنه نیاز به دست برداشتن از افکار و عقایدش نداره بلکه بیش از قبل از هدایتگری قران کریم بهره مند میشه. به این نکته ظریف هم اشاره کنم که از مطالب فوق می فهمیم، منطق های مادی و دنیا طلبانه ی ما ریشه در خوراکمون داره و در ماه مبارک و موقع روزه داری، ناخواسته، منطق انسان معنوی تر میشه و نسبت به مادیات و دنیا سختگیریه کمتری خواهد داشت. بشرطی که روزه با صدق نیت و خالصانه باشه!

چهارم اینکه نزول قرآن کریم در ماه مبارک رمضان و همزمان با ماه روزه، حاوی این پیام مهمه که روزه داران حقیقی بواسطه انس با قران و دریافت مستقیم سخنان حق، می بایست به قدرت تشخیص برسند و بتوانند حق و باطل رو از هم جدا کنند.

لذا اگر بدنبال روزه حقیقی و مقبول هستیم می بایست در این ماه مبارک دست از تعصبات و قضاوتهای بی سند و توهمات و خیالاتمون نسبت به دیگران بر داریم! بالاخره خداوند متعال همه عالم رو بکار گرفته تا حداکثر امکان هدایت ما فراهم بشه. در خصوص مسائل انسانی. مسائل جهانی.مسائل سیاسی و حتی نظریه های علمی، می بایست بتونیم دست از تعصب برداریم تا قران راه درست و خداپسندانه رو به ما نشون بده.

شاید به همین دلیل هست که نه تنها در ماه مبارک رمضان بلکه در برترین شب این ماه یعنی لیلة القدر، برترین کار مطالعه، عنوان شده! چرا که اکثریت ما- خصوصا در عصر حاضر که رسانه ها با بمباران خبری و تحلیلی، فرصت تمرکز و فکر رو از مخاطبین میگیرند، به چنین فضای آرام و بدور از تعصبی که قرآن در ان حاکم و راهنمای مطلق باشه، واقعا و شدیدا محتاج هستیم.

پس روزه داری حقیقی و مقبول در سایه انس با قران ور درک و دریافت پیامهای قرآن کریمه که نتیجه اش قدرت تشخیص حق و باطل و بصیرت واقعی ست، همچنان که خود قران کریم، فرقان است، روزه دار حقیقی نیز به اندازه خودش هم حق و باطل را خواهد شناخت همه جدا کننده از باطل خواهد بود. فکر، سخن، عقیده، روش زندگی و نهایتا ظاهرمان را بسنجیم که چه مقدار نشان دهنده راه حق هست! و در ماه مبارک رمضان و در پناه انس با قران بر دقت و صحت همه اینها بیفزاییم.

  1. 1.وَالْحَمْدُ لِلَّهِ‏الَّذى جَعَلَ مِنْ تِلْكَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضانَ، شَهْرَ الصِّيامِ، وَ شَهْرَ الِاْسْلامِ، وَ شَهْرَ الطَّهُورِ، وَ شَهْرَ التَّمْحيصِ، وَ شَهْرَ الْقِيامِ، الَّذى اَنْزَلَ فيهِ الْقُرْانَ، هُدىً لِلنّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ...

حضرت سجاد علیه السلام در ادامه دعا، ماه مبارک رمضان را ماهی معرفی میکنند که قرآن در این ماه نازل شده، گرچه این مسئله بسیار مشهوره اما نکاتی در خصوصش وجود داره که می بایست مورد توجه قرار بگیره:

اول ارتباط تنگاتنگ قرآن و ماه رمضانه یعنی روزه داری با قرآن-چه قرائتش چه فهمش چه بکار گیریش، ارتباط مستقیم داره و شاید بشه گفت اولین و مهمترین چیزی که روزه داری رو از گرسنگی و تشنگیه صرف، جدا میکنه همین ارتباط و انس با قران کریمه که البته با قرائتش آغاز میشه.

پس میزان صحت و قبولی روزه مون رو از میزان ارتباط و انس مون با قران کریم متوجه بشیم / البته برای افراد مبتدی قرائت قرآن بطور منظم و با توجه نشونه ی خوبیه اما کسانی که در راه بندگی مبتدی نیستند-یا سنی ازشون گذشته یا این مسیر رو در سالهای قبل تجربه کردند- صرف قرائت اکتفا نمیکنه و حتما می بایست پیامهای قرآن کریم رو به اندازه درک خودشون دریافت کنند و کسانیکه توانایی و تجربه ی این دو مرحله رو دارند، می بایست زندگیشون رو بر اساس تعالیم قرآن برنامه ریزی و اجرا کنند! متاسفانه اکثر قریب به اتفاق ما در این یک شاخصه مهم روزه و رمضان، ضعف شدید داریم. خیلی ها در خواندن قران هم مشکل دارند چه برسه به دریافت تعالیم قرآنی...

دوم اینکه هر مقدار خوراکیهای جسم رو بیشتر و بهتر کنترل میکنیم، ارتباط خدا با ما شفاف تر و بلکه بیشتر و بهتر میشه، همونطور که میدونیم قرائت قرآن، یعنی صحبت کردن خدا با بنده. پس وقتی روزه میگیریم و خوراک رو کنترل میکنیمف می بایست نخستین نتیجه ش انس بیشتر ما با قرآن باشه وگرنه بجای روزه داری مشغول زجر دادن جسم و روان خودمون هستیم!

پس یکی دیگه از شاخصه های روزه داری صحیح و مقبول اینه که خداوند متعال رغبت بیشتری برای صحبت کردن با فرد، داره و ما هم باید بسنجیم به نسبت رتبه ایمانی و معرفتیه خودمون چه مقدار روزه مون مورد قبول خداست و چه مقدار رغبت سخن گفتن با ما رو داره.

سوم اینکه انس با قران در ماه مبارک رمضان می بایست به هدایت انسان منجر بشه. یعنی قرائت و درک مفاهیم قران، صرفا یک رسم مذهبی و عادت دینی نیست، بلکه می بایست ما رو در مسیر زندگی-مادی و معنوی- هدایت کنه پس الزاما باید بتونیم حرفهای قرآن رو بفهمیم! که اگر اینطور نیست و بین منطق ما و منطق قرآن سنخیتی وجود نداره و اصطلاحا نمیفهمیم حرف حسابش چیه، باید نتیجه بگیریم از هدایت قرآن کریم بی بهره ایم!

پس در ماه مبارک رمضان باید کیفیت روزه داریمون جوری باشه که اولا انس با قران پیدا کنیم ثانیا دست از طرز فکرمون -در هر زمینه ای- برداریم تا قران، منطق جدیدی به ما عنایت کنه. البته کسی که در مسیر بدرستی حرکت میکنه نیاز به دست برداشتن از افکار و عقایدش نداره بلکه بیش از قبل از هدایتگری قران کریم بهره مند میشه. به این نکته ظریف هم اشاره کنم که از مطالب فوق می فهمیم، منطق های مادی و دنیا طلبانه ی ما ریشه در خوراکمون داره و در ماه مبارک و موقع روزه داری، ناخواسته، منطق انسان معنوی تر میشه و نسبت به مادیات و دنیا سختگیریه کمتری خواهد داشت. بشرطی که روزه با صدق نیت و خالصانه باشه!

چهارم اینکه نزول قرآن کریم در ماه مبارک رمضان و همزمان با ماه روزه، حاوی این پیام مهمه که روزه داران حقیقی بواسطه انس با قران و دریافت مستقیم سخنان حق، می بایست به قدرت تشخیص برسند و بتوانند حق و باطل رو از هم جدا کنند.

لذا اگر بدنبال روزه حقیقی و مقبول هستیم می بایست در این ماه مبارک دست از تعصبات و قضاوتهای بی سند و توهمات و خیالاتمون نسبت به دیگران بر داریم! بالاخره خداوند متعال همه عالم رو بکار گرفته تا حداکثر امکان هدایت ما فراهم بشه. در خصوص مسائل انسانی. مسائل جهانی.مسائل سیاسی و حتی نظریه های علمی، می بایست بتونیم دست از تعصب برداریم تا قران راه درست و خداپسندانه رو به ما نشون بده.

شاید به همین دلیل هست که نه تنها در ماه مبارک رمضان بلکه در برترین شب این ماه یعنی لیلة القدر، برترین کار مطالعه، عنوان شده! چرا که اکثریت ما- خصوصا در عصر حاضر که رسانه ها با بمباران خبری و تحلیلی، فرصت تمرکز و فکر رو از مخاطبین میگیرند، به چنین فضای آرام و بدور از تعصبی که قرآن در ان حاکم و راهنمای مطلق باشه، واقعا و شدیدا محتاج هستیم.

پس روزه داری حقیقی و مقبول در سایه انس با قران ور درک و دریافت پیامهای قرآن کریمه که نتیجه اش قدرت تشخیص حق و باطل و بصیرت واقعی ست، همچنان که خود قران کریم، فرقان است، روزه دار حقیقی نیز به اندازه خودش هم حق و باطل را خواهد شناخت همه جدا کننده از باطل خواهد بود. فکر، سخن، عقیده، روش زندگی و نهایتا ظاهرمان را بسنجیم که چه مقدار نشان دهنده راه حق هست! و در ماه مبارک رمضان و در پناه انس با قران بر دقت و صحت همه اینها بیفزاییم.

Template Design: