در ادامه شرح دعای 44 صحیفه سجادیه و پس از اوصاف 9گانه ای که برای اه مبارک رمضان ذکر شده، به توضیح برخی از این صفات میپردازیم:

یکی از این اوصاف که شاید محتاج توضیح باشه "شهر الاسلام" است . اینکه امام سجاد علیه السلام ماه رمضان را ماه اسلام معرفی میکنند میتونه 2 جنبه داشته یکی جنبه اجتماعی، یعنی بین جوامع بشری و خصوصا پیروان ادیان، محدوده زمانی که اسلام رو به اون باید شناساند، ماه مبارک رمضانه چرا که در این ماه استقلال و آزادی فردی و جمعی به بهترین و بالاترین شکل انسانی و الهی خودش بروز پیدا میکنه. همین که انسانها از بند تن و نیازهای تمام نشدنی نفس رها میشن یعنی مزه استقلال حقیقی رو میچشند و اینکه همه وجودشون رو متوجه خدا میکنند و حتی از ساده ترین مایحتاجشون مثل آب و خوراک میگذرند، نتیجتا از همه قیود رها میشن، آزادی حقیقی رو هم تجربه میکنند و البته اگر احکام اسلامی من جمله روزه، پس از اقناع عقلی و قلبی افراد جامعه اجرا بشه؛ اون استقلال و آزادی فردی، نمود اجتماعی هم پیدا میکنه و واقعا و حقیقتا ماه رمضان، ماه اسلام خواهد بود.

اما از نظر فردی هم "رمضان المبارک" ماه اسلامه چرا که فرد با تسلیم ظاهری اوامر خدا شدن، اسلامش رو عیان میکنه و البته راه ایمان و کمال رو هم پیدا میکنه اما بطور قطع ماه رمضان نشان دهنده اسلام آوردن حقیقی افراده. پس ما از همین فراز کوتاه متوجه میشیم، اگر بخواهیم محکی به خودمون بزنیم که در مسیر حق و رسیدن به خدا در کجا قرار داریم، ماه رمضان و رعایت آداب شرعی اون بهترین محک و نشان دهنده جایگاه و رتبه ایمانی ماست، چرا که اجرای ساده ترین و صریح ترین دستورات خدا که نیاز به هیچ توضیح و تفسیری نداره-یعنی روزه گرفتن- میتونه بهترین گواه بر دینداری فرد باشه و در مقابل اگر کسی از مسئولیت ماه رمضان و روزه داری شانه خالی کنه-البته بدون عذر- هرچقدر هم در مسائل دیگه و خدمت به خلایق پیشرو و فعال باشه نشونه دینداری و ایمان او به خدا نیست، هرچند این قبیل کارها فی نفسه خوب و پسندیده است.

فراز دیگه ای که شاید محتاج توضیح و البته توجه ماست" شهر الطهور" است. طهور گرچه به معنای "پاک" و "پاک کننده" است اما واجد نکته ی ظریفی است و اون اینکه عرب به چیزی طاهر میگه که عدم نجاست و خلوصش فرا مادی باشه یعنی سررشته این نوع از پاکی به عالم معنا وصله و از بیرون مادیات نشات میگیره. گویی از یکسو به خدا متصله از سوی دیگه در زمین جلوه گر شده لذاست که "طهور" "طاهر" "طهر" همگی از اسماء الهی هستند. پس امام سجاد علیه السلام با بکار بردن این وصف زیبا برای ماه رمضان، اتصال ذاتی این ماه با ملکوت و معنویت مطلق رو بیان میکنند. یعنی ماه رمضان اگرچه در تقویم زمینی 30 روز مشخص داره و بین انسانها این قبیل زمان بندیها معتبر هست اما نباید غافل شد که حقیقت این 30 روز، لحظه ای آسمانی است که در زمین اینطور دیده میشه و البته تا کسی با این "طهور" و این پاک کننده، پاک نشه قطعا درکی از حقیقت زمان نخواهد داشت.

پس از این فراز امام "شهر التمحیص" رو بکار میبرند که به نوعی با طهور در ارتباطه و شاید بشه گفت توضیح و تفسیر عینی و عملیه "شهر الطهور" باشه یعنی ماه رمضانی که ذاتا عرشی و خدایی ست فلذا پاک و پاک کننده است در فرایند خاصی که به شکل روزه داری دیده میشه، هر آلودگی و ناخالصی رو از فرد روزه دار جدا میکنه تا از وضیعیت فعلی که آلودگی به دنیا و مادیات هست به وضعیت مطلوب که"طهارت" است، برسه. پس روزه داری در ماه مبارک رمضان انسان رو از آلودگیهای مادی پاک میکنه، چه این آلودگیها و ناخالصیها حلال بوده چه حرام؛

یک نکته کوچک و ظریف دیگه هم در این عبارت هست که اشاره میکنم: "تمحیص" موقعی به کار میره که یک شی از تلفیق دو جنس تشکیل شده باشه که یکی از اجناس اصلی و دیگری فرعی و وصله نچسب باشه، پس میفهمیم کسی که به ماه مبارک راه پیدا میکنه و توفیق روزه داری نصیبش میشه، ذات و عنصر وجودیش پاک و حلاله اما به چیزهای دیگه آلوده شده، که در این ماه ازش جدا میشه و به پاکیه اولیه برمیگرده. و در مقابل کسانی که توفیق ورود ندارند، ذاتا این امکان براشون نیست.

فراز بعدی هم "شهر القیام" است که معنای متعدد و عمیقی داره که ان شاءالله در جلسه بعد بهش میپردازیم.

پس از این فرازها دریافتیم که اگر ماه مبارک رمضان، به عنوان یکی از راههای رسیدن به رضایت الهی و بهشت حقیقی مطرح شده، عینا و عملا این اتفاق رو در زندگی روزه داران ایجاد میکنه و چه از حیث فردی و چه از حیث اجتماعی، نمود واضحی از اسلام حقیقی است. ان شاءالله که همگی موفق به درک روزه و رمضان بشیم.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن عدوهم

Template Design:Dima Group