Leader
03 ارديبهشت 1396 ساعت 16:28

شرح دعای44 صحیفه سجادیه. قسمت 2

در ادامه شرح دعای 44 صحیفه سجادیه که دعای ورود به ماه مبارکه به سومین حمد مورد اشاره حضرت سجاد علیه السلام میرسیم. ایشون برای بار سوم خدا رو در ابتدای این دعا ستایش میکنند به جهت اینکه "ماه مبارک رمضان" رو راهی برای کسب رضایت خودش قرار داده، و پیش پای ما نهاده. یعنی امام علیه السلام، از ماه مبارک و روزه واجب، به عنوان یک راه که قطعا به هدف که رضایت خدا و بهضت اعلی و حقیقی است، نام میبرند.

پس از تصریح به اینکه "ماه مبارک رمضان" یکی از راههای رسیدن به رضایت خداست، امام سجاد علیه السلام، 9 شاخصه و ویژگی این ماه رو بر میشمرند که عبارتند از:

1-ماه روزه

2-ماه اسلام

3-ماه پاک و پاک کننده

4-ماه پاکیزه و خالص سازی

5-ماه ایستادگی

6-ماه نزول قرآن

7-ماهی که برتر از همه ماهها به جهت حرمتهای فراوان

8-ماهی که زمانش بطور خاص مشخص شده

9- ماهی که یک شبش(شب قدر) از هزار ماه بهتر است

با توجه به اینکه مفهوم این شاخصه ها مشخصه، به نکته ی خاصی که از جمع همه این موارد بدست میاد اشاره میکنم و اون توجه دادن به ارزش زمانه. یعنی با توجه به این شاخصه ها در می یابیم چیزی که باعث برتری این ماه بر 11 ماه دیگه ی سال شده، جنس و ماهیت زمانش هست که بطور ویژه در لیلة القدر نمود تمام و کمال داره. پس در این ماه باید سعی کنیم با زمان حقیقی انس بگیریم.

برای درک بهتر، زمان حقیقی رو توضیح مختصری میدم: منظور از زمان حقیقی یعنی جدا شدن از ماده و مکان چرا که اگر عالم ماده و جهان ما به عنوان پایین ترین سطح از خلقت باشه و به نوعی در چنبره و احاطه مابقی عوالم من جمله نور و روح و علم و... باشه، پس ما در مرکز عالم قرار داریم و اینجا دورترین نقطه به عالم معنا و ملکوته، علت این دوری مادی بودن جنس این دنیاست چون ماده یعنی محدودیت و فناپذیری.

پس در مقابل این دنیای محدود مادی که یک مکان مشخص و محدوده، اگر امکان صعود داشته باشیم و بتونیم از این زندان محصور در دست عوامل بزرگتر، خارج بشیم، اتفاقی که واقعا میفته دور شدن ما از مکان محدوده یعنی هرچه از زمین فاصله بگیریم ارزش مکان کمتر میشه. فرضا اگر الان منزلمان را به متر مربع اندازه گیری میکنیم در جو زمین کیلومتر مربع هم بی اهمیت است و در ورای منظومه شمسی نه تنها مقیاسهای سطح و درازا به کار نمی آید بلکه ناچاریم از مقیاسهای زمانی برای تعیین اندازه مکانهای نامحدود انجا استفاده کنیم. بنابراین میگویم یکسال نوری...

با این مقدمات و توضیحات مشخص میشه اگر عالم ماده و دنیای ما یک مکانن محدوده عالم ملکوت یک زمان نامحدوده و در اصل کسانی که کامل میشن و سیر صعودی پیدا میکنند از مکان خارج شده و در زمان وارد میشن/ برای نزدیکتر شدن مطلب به ذهن اشاره ای به داستان خلقت آدم میکنم که پس از خلقت و استقرار در بهشت که یک مکان بود، ابلیس او را با وعده رسیدن به زمان فریب داد و به آدم و حوا گفت اگر به درخت ممنوعه نزدیک شوید و بخورید "ابدی" خواهید شد یعنی از این مکان بیرون رفته و به زمان که همیشگی است خواهید رسید/ پس ماه مبارک رمضان یک زمان حقیقی است و هرکس به هر مقدار که بتواند آن را درک کند از مکان و عالم ماده جدا شده و به عالم ملکوت و زمان حقیقی دست پیدا خواهد کرد.

برای تکمیل این توضیحات به یک مثال ساده هم اشاره میکنم. بالن اگر بخواهد بالا و بالاتر برود باید وزنه ها و بارهایش را پایین بریزد پس ما با نخوردن و نیاشامیدن سبک تر میشویم همچنان که با بخشیدن دیگران سبک تر میشویم همچنان که با بخشیدن اموال و دارایی هایمان-به هر مقدار که ممکن باشد- به فقرا، سبک تر می شویم و خلاصه هر چیزی که به ما چسبیده، اگر از خودمان جدا کنیم، این سیر معنوی بیشتر میشود و خداوند متعال این سی روز را با اداب خاصی واجب کرده تا همگان به قدر وسع خودشان این سیر معنوی و جدا شدن از ماده و دنیای پست را تجربه کنند و به چشم و دلشان بتوانند "بهشت حقیقی" را ببینند.

پس ماه مبارک رمضان، قطعه ای از بهشت است که هر سال توفیق درکش و ورود به این بهشت به همه عطا میشود.

Template Design: