بسم الله الرحمن الرحیم
همانطور که  عرض شد در حدیث عنوان بصری از 4 موضوع اصلی در راستای تربیت و تعالی انسان صحبت میشه که عبارتند از:
1-حقیقت بندگی
2-اهمیت خوراک حلال و طیب
3-ارزش و اهمیت بردباری
4-اهمیت علم آموزی
همچنین عرض شد امام صادق علیه السلام شاخصهای سه گانه بندگی حقیقی را اینطور برمیشمرند:
1-عدم دلبستگی به دارائی ها که نشانه انفاق منظم و موثر و به عنوان یک وظیفه انسانی و اخلاقی ست
2-شناخت قضا و قدر و سرنوشت که در برنامه ریزی صحیح و مطابق دستورات دینی تجلی میکنه و نشانه اش رضایت از زندگی و اطمینان به آینده است
3-حرف شنوی از خداوند متعال که منوط به اصلاح نیات است و نشانه آن هم هدفمند بودن و خداپسندانه بودن زندگی و عدم مسابقه و راقبت با دیگران در دنیاگرایی ست
اما دومین نکته محوری این حدیث شریف پیرامون خوراک حلال و طیب است.
همانطور که مکرر در مباحث مختلف عرض شده از نظر اسلام و قران و روایات مستند، خوراک می بایست دو ویژگی کلی و اصلی داشته باشید یکی حلال بودن و دوم طیب بودن. تقریبا معنای حلال بودن برای همگان مشخصه و افراد زیادی در این خصوص میگویند و مینویسند اما صفت "طیب" که حدود 40 مرتبه در قران کریم برروی آن تاکید شده و اکثرا هم در خصوص خوراک است، متاسفانه مورد غفلت عام و خاص قرار گرفته و به رخنه و درگاه نفوذ شیطان بدل شده است.
به اختصار منظور از "طیب" یعنی اصیل و طبیعی. اینکه خوراک سابقه و اصالت داشته و مشخص باشد از چه و چگونه تهیه شده و کاملا با طبع و سرشت انسانی هماهنگ و سازگار باشد.
با توجه به این مقدمه دومین محور اصلی سخن امام صادق علیه السلام در حدیث عنوان بصری اهمیت والای خودش رو بیشتر و بهتر نشون میده. اونجایی که امام بعد از تعریف بندگی حقیقی-که اشاره شد- به ضرورت خوراک حلال اشاره میفرمایند.
در این فراز مهم امام علیه السلام، تربیت نفس را منوط به رعایت اصول خوراک سالم برشمرده و این کلیات را متذکر میشوند:
1-تا اشتها نداری نخور که خوردن از روی بی اشتهایی و عادت باعث حماقت میشود!
2-از کیفیت خوراک(حلال و طیب بودن) اطمینان حاصل کن و در موقع خوراک از ذکر خدا و شکرگزاری غافل نشو
3-به اندازه یک سوم ظرفیت معده، غذا بخور یک سومش را برای آب(نوشیدنی) و یک سوم  دیگرش را هم برای هوا(تنفس) بگذار
بر اساس این فرمایش امام صادق علیه السلام. به غیر رعایت حلال و طیب بودن خوراک به کمیت و کیفیت و همچنین شیوه خوردن غذا نیز باید توجه کرد وگرنه تربیت، بی نتیجه خواهد شد و بندگی خدا محقق نمیشود، حتی اگر این چنین فردی مدعی ایمان باشد و ظواهر دستورات دینی را نیز رعایت کند!
از یاد نبریم اینها سفارشات امام معصوم به یک پیرمرد عالم است یعنی کسی که ظاهرا می بایست خودب ه این امور واقف بوده و سالیان دراز انجام میداده است اما میبینیم که امام صریحا این موارد ساده اما ریشه ای و مهم را حتی برای او ذکر میکنند چرا که یا او کلا از این مباحث غافل بوده-همانند بسیاری از ما که مدعی دینداری و بندگی هستیم- یا اینکه اگر متوجه اهمیت بحث خوراک بوده اما با این تذکر میخواهند اهمیت بی نظیر و تعیین کننده خوراک حلال و طیب و کمیت و کیفیت خوردن در تربیت انسان را صریحا بیان بفرمایند.
پس از این فراز حدیث شریف این درس بزرگ و مهم را بگیریم که اگر به دنبال بندگی حقیقی خدا هستیم-حتی اگر صاحب علم و عنوان و تجربه و...هستیم-می بایست برای کمیت و کیفیت خوراکمان یک برنامه ریزی اساسی داشته باشیم.
خوراک می بایست سالم و طبیعی و از درامد حلال و مواد حلال باشد
خوراک می بایست کم و در هنگام گرسنگی خورده شود
خوراک انسان از 4 عنصر اصلی تشکیل میشود.
عنصر حرارت که بطور مستقیم از تشعشعات خورشید و بطور غیر مستقیم از طریق خوراکیهای با طبع گرم دریافت میشود!
عنصر خاک که علی الخصوص با خوردن حبوبات و غلات و سپس سبزیجان و نهایتا مقدار کمی گوشت فراهم میگردد
عنصر آب که بطور مستقیم با نوشیدن مایعات اصلی (آب،شیر،سرکه و عسل)  و بطور غیر مستقیم با خوردن غذاهای آبدار مثل آش و آبگوشت خورشتها تامین میگردد
و عنصر چهارم یعنی هوا که با تنفس صحیح در هنگام خوردن غذا و دیگر مواقع تامین میشود.
بنابراین اگر بدنبال بندگی حقیقی هستیم و حتی به 94 سالگی-سن عنوان بصری- هم رسیده ایم اما این اصول را رعایت نمیکنیم، تلاش بیهوده ای داریم و می بایست به ریشه که پرداختن به کم و کیف خوراک است، بپردازیم. ان شاءالله
دوستان برای پیگیری دقیق مسائل مرتبط با خوراک طیب، میتونن مباحث گروه "خوراک طیب" رو دنبال کنند و همچنین از مطالب مندرج در سایت استفاده بفرمایند.
www.tazohoor.ir

Template Design:Dima Group