Leader
02 آذر 1396 ساعت 05:05

شرح مناجات شعبانیه 20

...إِلَهِی إِنْ کَانَتِ الْخَطَایَا قَدْ أَسْقَطَتْنِی لَدَیْکَ فَاصْفَحْ عَنِّی بِحُسْنِ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ

 

اما فراز بعدی صحنه ی مقابله ای را ترسیم میکند که از یک سو بزرگترین خطر زندگی معنوی فرد را گوشزد میکند و از سوی دیگر بزرگترین سرمایه و راه نجات بنده را بیان میفرماید.

لازم به توضیح اینکه، آنچه برای مومن واجب و لازم است تا در مسیر هدایت باقی بماند، محاسبه است. یعنی در همه حال بداند کیست و چه کرده و چه میکند، چرا که او خواسته یا ناخواسته، مرتکب گناه و خطا خواهد شد، اما اینکه حساب کارش دستش باشد، ارزش و اهمیت دارد.

بر این اساس اگر کسی بی حساب زندگی کند و حساب و کتاب اعمال و رفتارش از دستش در برود، رفته رفته دچار مشکل و گرفتاری بزرگی میگردد که به شکلهای مختلفی خودش را نشان خواهد داد؛ برخی دچار خود فریبی، برخی دچار خودبرتر بینی، برخی دچار عُجب و... خواهند شد و همه اینها نهایتا، حالتی را ایجاد میکند که خداوند متعال نظر رحمت خویش را از چنین فردی بر میدارد.

اما اگر خدای نخواسته کسی به چنین درد و مصیبتی گرفتار شد، فقط یک چاره و علاج دارد و آن این است که نه تنها خدا او را ببخشد، بلکه گذشته اش را نیز نادیده بگیرد و از بازخواست و تنبیه او صرف نظر کند.

جالب اینکه "صفح" و گذشت خدا، همان نظری ست که بخاطر غفلت زیاد از بنده سلب گشته بود! لذا امام بلافاصله بحث"توکل" را به میان میکشند؛ گوئی میخواهند بفرمایند: همچنان که هیچگاه نمی بایست حسن ظنت به خدا را از دست بدهی، هیچگاه هم نباید توکلت را به خدا از دست بدهی که با این دو رستگار خواهی شد حتی اگر هیچ در بساط نداشته باشی!

"توکل" همچنان که از حروف اصلی اش فهمیده میشود یعنی واگذار کردن کار!

 

خدای من! اگر اشتباهات -مکرر- من مرا از چشم و نظر تو انداخته، بخاطر حُسن توکلی که به تو دارم از من درگذر!

 

Template Design: