ما عمر محدودی داریم و دست بر قضا در سخت ترین شرایط زندگی بشر در طول تاریخ قرار گرفتیم. هجمه های دنیاپرستان و مادیگراها بسیار ویرانگر بوده و قریب به اتفاقمون اذهانی مادیگرا داریم اگرچه مدعی دینداری و معنویات هستیم و دم از قران و روایات و عرفان هم میزنیم.

نه چشمی بینا گشته

نه گوشی شنوا گشته

نه زبانی برای گفتن از یگانه پرستی داریم و نه زبانی که نگفتن را بر گفتنهای بی نتیجه ترجیح دهد

و نه جز خود کسی را میبینیم و میشنویم

متاسفانه جای خدا و فرستادگان خدا و برگزیدگان و هدایتگران نشسته ایم و قصد نزول اجلال هم نداریم.

اگر قرار بر کسب آگاهی ست؛ اول باید خود را بشناسیم!

عقایدمان را

اعمالمان را

و اخلاقمان را

بی اینکه از قبل خودمان بر تمامشان مهر تایید زده باشیم

لطفا به خودمان بهتر نگاه کنیم

دقیقتر

نافذتر

به اندازه کافی دیر شده است

راه بسیار طولانی

و موانع و مشکلات سیر الی الله زیاد

حتی لحظه ای که از سدت میرود گویی سالها از رهروان راستین عقب می مانیم

اگر قرارست خودمان را انطور که هستیم بشناسیم

باید ورودی ها را به حداقل ممکن برسانیم

چه خوراک و دیدن و شندین هایمان. چه مطالعه و دریافتهای علمی مان را

متاسفانه در دنیای امروز به ما قبولانده اند که بیشتر بخوریم. بیشتر بخوابیم.بیشتر حرف بزنیم و بیشتر بخوانیم. یعنی ورودیها به حداکثر برسد و شروع کند به سرریز کردن و ما خیال کنیم این سرریزها علم و اگاهی خود ماست

این روزها همانطور که کمتر کسی را با مزاج سالم و معتدل میتوان دید بسیار کمتر از آن انسانهای با مزاج معنوی معتدل میتوان دید.

تا دیرتر نشده باید فکری کرد

باید قرنطینه سختگیرانه ای برای خودمان درست کنیم

غرق شدن در انچه تبلیغ و ترویج گشته. راه حقیقی زندگی ما نیست. حال هرچه که میخواهد باشد. حتی اگر حافظ قران باشی اما نا اگاه. حتی اگر همه متون دینی را حفظ باشی اما نااگاه. حتی اگر تصور کنی خلق الله ذره ای از فهم و درک و سواد تو را ندارد اما ناآگاه

اینها برای من و شما "راه زندگی" نمیشود

راه را باید جست

راه را باید از درون خویش پیدا کرد

خدا همینجاست اگر ببینیم

باز هم متاسفانه در شرایطی زندگی میکنیم که دلسوزی وجود ندارد

هرکس به فکر خویش است. شما اگر منحرف شوی یا به اوج قله انسانی برسی به حال کسی فرقی نمیکند

اگر هر روز الوده تر شوی چه در ظاهر چه در باطن، کسی برای شما معلمی و پدری نمیکند! فوقش به سرعت شما را قضاوت و به گوشه ای پرت میکند

باید درک کنیم که انسانی که دلسوز نداشته باشد هیچوقت به جایگاه اصلی خودش نخواهد رسید.

لااقل خودمان دلسوز خودمان باشیم و اگر حرفی از سر دلسوزی گفته شد مورد توجه و فکر قرار دهیم.

حافظ فرمود :عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو

بله با این همه نبایسته ها و ناشایسته ها و این همه بدی و سختی و این همه مانع و تاریکی؛ اما حواسمان باشد هرگز در طول تاریخ بشریت اینقدر امکان رشد و تعالی وجود نداشته

هرگز اینگونه همه کائنات در خدمت انسان به خدمت مشغول نبوده اند

هرگز اینقدر عقل و درک به انسانها عطا نشده است

هم خود واقعی مان. هم امام زمان مان و هم خدای مهربانمان، سخت در انتظار ما نشسته اند

آنها همگی منتظر ما هستند

ما بدهکارشان هستیم. ما با دریافتهای سحطی از زندگی، واقعیت خودمان در این ظاهر بزک کرده مدفون کرده ایم.

کافیست با هر عقیده و مرامی که هستیم به یک قبرستان سری بزنیم و ببینیم کدامیک از خفتگان در خاک، بود و نبودشان فرق میکرد؟

کدامشان حیف شد که رفتند و کدامشان ای کاش اصلا به دنیا نمی امدند

و ما که بزودی به انها ملحق خواهسیم شد، جزو کدام دسته هستیم

بی شک آنها که همیشه جایشان خالیست، کم تعداد و مظلوم و نادیدنی هستند. اصلا کسی چشم دیدنشان را نداشته و ندارد

هنریهایی که باقی مانده

صداهایی که باقی مانده

مشاغل و خدماتی که باقی مانده

و هرچه خیر و خوبیست که باقی مانده

همه و همه دسترنج و میراث گرانبهای اقلیتی از انسانهاست که در عمر خویش اشتباه ما را نکردند. آنها قدر خویش را دانستند و هرچه در استعداد و توان داشتند برای یک زندگی بهتر به کار گرفتند

توضیح واضحاتست که این عرایض برای آنها که قدردان نعامات الهی هستند و در جایگاه شایسته خویش قرار دارند جز نسیمی خوشایند نیست

و اگر سخت و طوفانی یا گزنده و ناخوشایندست برای کسی است که از قافله عقب مانده...

Sm .tabatabaey, [08.05.15 01:50]

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

 

که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

 

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

 

که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

 

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی

 

وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

 

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است

 

حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

 

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف

 

گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

 

گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست

 

رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

 

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد

 

صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design:Dima Group