فرستادن 110 هزار صلوات و هدیه به پیشگاه حضرت حجت در واقع هدیه بزرگ و ارزشمند و نورانی ایشون برای تک تک اعضاء است که امیدوارم همچنان جاری باشه

البته تعداد بیش از اینهاست که در حال فرستاده شدنه و این تعداد فرستاده و هدیه شده

بدون شک امام علیه السلام از همه برای ما مهربان تر و دلسوزتره و معنای حقیقی رحمت و لطف خداست و بیش از آنکه در ذهن ما بگنجد مشتاق دیدار منتظرانش هستند

تاکنون شاید تشرفی خدمت ایشون حاصل نشده باشه که حضرت به نوعی از دلتنگی دوستانشون نگفته باشند

از ما جز همین کارایی که میگی توقعی نیست ما اون بچه بده ایم... ان شاءالله که با ما میسازه...

مطمئنا غمگسار ایشون خداست و هیچ غم شخصی و فردی در دل ایشون وجود نداره و دل دریائیشون هیچ کدورتی رو نگه نمیداره از هیچکس نه از دانایان نه از نادانی مثل من اما غمهای اصلی که همواره انبیاء و اولیاء الهی زندگی و جانشون رو بر سرش گذاشتند هم از تحمل افرادی مثل ما و حتی بزرگان خارجه ولی قطعا راهی برای درکش وجود داره

معمولا انسانهای پاکباخته و عاشق علیرغم ظاهر آرام و گشاده روشون درونی پر از غمهای بزرگ و جسمی از غصه ها فرسوده دارند. اگرچه امام از هیچ طریق ظاهری نگرانیهای و دغدغه هاش رو به کسی منتقل نمیکنه اما اگر صداقت و خلوص در میون باشه عاشق هم به نوبه خودش سهمی برخواهد داشت.

اینکه برخی با وجود ادعاهای مختلف در رفاه و فربهی زندگی میکنند و قادر به ایجاد هیچ تغییری در خواسته های کوچک دنیائیشون نیستند نشونه خوبی نیست و این دل رو به درد میاره که چطور با وجود این همه مدعی حتی مشکلات کم اهمیت اطرافمون حل نمیشه و بلکه روز افزونه

واقعا برای کسی که در راه بندگی قدم بر میداره -چه برسه به اینکه مدعی محبت و عشق به امام هم باشه- چه تفاوتی میکنه که ظهور کی اتفاق بیفته و متاسفانه وقتی تو این وادی وارد میشیم جز ی مشت سوالات از سرکنجکاوی و مباحث بی سر و ته که بیشتر خودفریبیست، چیز دیگه یی دیده نمیشه.

یک انسان آزاده چظور میتونه در این شرایط وحشتناک که همه چیز در حال ازهم پاشیدنه راحت زندگی کنه و حتی به دنبال اثبات خودش و توهمات بی خاصیت خودش باشه. واقعا اگر ادعاها برای چند ساعت یا چند روز تعطیل میشد زندگی به دست همین مردمان، بهشت نمیشد؟

آیا اینها ربطی به ظهور داره؟

دیروز با دوست بزرگواری در مقدمات همین مسائل کمی صحبت کردیم. آدم دلش خون میشه که از اسلام و تشیع و امر مبارک ظهور تعریفی ارائه شده که نهایتا منافع سخیف اقلیتی رو تامین میکنه و اکثریتی رو در ناآگاهی و کشمکش و کینه و تباهی گرفتار کرده.

هنوز مردم در انتظار مرد اسب سواری هستند که با شمشیر خونریزش قرار بیاد و همه رو از بین ببره. هنوز جوونهای ما تصور میکنند امام برای آب و نان یا نهایتا ظاهر دستورات مذهبی هور خواهد کرد. همچنان که خیلی ها به اسم دین و هدایت چنین کردند و انسانیت و اخلاق زیر دست و پاشون له و نابود شد.

امام قطعا نگاه انسانی داره و از رنجهای انسان دلخونه. رنجهای انسان از معایب کوچک و بزرگ درونی گرفته تا اسیر دنیا شدن مختلف و متفاوته . اینکه انسانی در گوشه ای از جهان از گرسنگی بمیره درد بزرگیه اما شاید درد بزرگتر مرگ انسانیت ما در جای جای این زندگی پر از ادعاست. در یک جمع کوچک مجازی که هیچ اعتبار و ارزش مادی و رسمی نداره از تحمل هم عاجزیم و گاهی آنچنان بر هم میتازیم که انگار با بدترین موجدات هستی روبرو هستیم.

متاسفانه در بحثی شبیه به عرایض من سالهاست در برخی مساجد و هیئات و... اینطور وانمود میکنند که امام هروز و شب یا دو روز در هفته گوشه ای مینشیند و برای گناهان شیعیان گریه میکند! واقعا این حرفها چه معنایی میتونه داشته باشه؟؟ اگر امام مظهر رحمت خداست که هست. اگر امام جانشین خداست که هست و حتی در حداقل وضعیت، امام یک انسان کامل است واقعا برای مشکلات درونی ما مینشیند و گریه میکند؟!

اگر اینطور است پس خدا همواره مشغول گریه کردن و زار زدن است! نه قطعا اینطور نیست خدا اگر دردی ببینید کمک میکند! امام هم همینطور است. هر انسانی در هرکجای این کره خاکی دچار مشکل و دردی شود چه ظاهری چه درونی امام برای او ناراحت میشود و از هر راه ممکنی به او کمک خواهد کرد.

گاهی رمالها. افراد مدعی و حتی دروغگویان و شیادان برای ما موثرتر و مهربان تر از امام دیده میشوند و به خیال خودمان خدا و اولیاءش به ما توجهی نمیکنند اما واقعا و منصفانه قضاوت کنیم. چقدر خودمان به حال و روز خودمان و ان شاءالله اطرافیانمان توجه کردیم که انتظار توجه دیگران خصوصا انسان کامل و جانشین خدار را داریم. البته او باز هم تلاش و محبت خواهد کرد اما قطعا با در بسته ی تنگر نظر و کینه و خودخواهی ما روبرو خواهد شد.

شاید امام دو غصه داشته باشد یکی قدرت ظالمان و فاسدان که زندگی انسانها را به جهنمی غیرقابل تحمل تبدیل کرده اند

دوم هم اینکه چرا ما انسانها با وجود این همه استعداد و نعمت به فکر انسانیت نیستیم! امام اگر محتسب و متقم است برای ظالمان و فاسدان و مفسدان است نه برای انسانهایی مثل ما که سخت به نگاه مهنش محتاجیم!ربا

برای شناخت امام باید مطالعه و تحقیق کرد اما براستی راه محبت بسیار نزدیکتر و سهل الوصول تر است...او را دوست داشته باشیم تا محبت همیشگی اش را هم درک و دریافت کنیم!

امام نیاز به هدیه و کادو و سلام و کارهای ما ندارد اما دلش میخواهد ما در مسیر انسانی تلاش کنیم. اگر میخواهیم محبتمان را به امام نشان دهیم به فکر خودمان باشیم به فکر دلمان به فکر انسانیتمان و به فکر اخلاقمان!

انسانی مهربان و با اخلاق باشیم از کینه ها دست برداریم از خودرائی دست برداریم از لجاجتهای کودکانه دست برداریم دروغ هرگز نفعی برایمان نخواهد داشت و باید یک روز برای همیشه رهایش کنیم چرا الان از شرش خلاص نشویم؟

به فراتر از نیازهای جسمی و جنسی هم فکر کنیم! آنقدر که برای گیاهان و حیوانات دور و برمان محبت و توجه خرج میکنیم و عاطفی و احساسی میشویم برای نزدیکترین انسانهای اطرافمان هم همینگونه ایم؟!

واقعا چطور کسی که از خوردن بدترین و آلوده ترین خوراکیها که میداند جسمش و روانش را رفته رفته از بین میبرد ترسی ندارد و با سرسختی بر اشتباهات فاحش خود پافشاری میکند، میتواند درونش و اخلاقش و انسانیتش را پاس بدارد؟

مگر از کوزه جز آنچه در اوست چیز دیگری تراوش میکند؟!

پس چگونه از جسمهای آلوده به انواع خوراکیهای مضر اخلاق و محبت و انسانیت تراوش کند؟!

امام یعنی انسانی مهربان که حتی بیش از ما دلش برای سعادتمند نشدنمان میسوزد و محبتش صرفا زبانی و ظاهری نیست؛ بلکه راه پیش پایمان میگذارد!

اگر به فکر پاکسازی جسم و جانمان افتادیم بدانیم خدای مهربان و امام که جانشین اوست راه مبارکی را پیش پایمان قرار داده...نترسیم یک گام برداریم اگر نفعی نداشت مجددا بررسی کنیم! اما حتما فایده دارد...حتما جسم سالمی که خوراکش حلا و طیب باشد انسانیت و اخلاق سرش میشود و بی ادعا به راه درست خود و به هرکس که میتواند، خدمت بی مزد و منت میکند.

صلوات و سلام الهی بر امام مهربان که هیچگاه از ما غافل نگشت و نمیگردد

ان شاءالله به دعای او ما هم از غفلتهایمان خلاص شویم

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم والعن عدوهم

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design:Dima Group