Leader
31 شهریور 1396 ساعت 04:17

فلسفه روزه

بسم الله الرحمن الرحیم

در خصوص ماه مبارک رمضان و فلسفه روزه و همچنین آثار مبارکی که داره مطالب مختلفی تابحال گفته شده و جنبه های مختلفی از این واجب الهی مورد بررسی و دقت قرار گرفته، روزه گرفتن همچون مابقی واجبات، اگر با آگاهی و توجه انجام بگیره، نه تنها زندگی معنوی انسان رو تحت تاثیر قرار میده و موجب رشد و کمال میشه بلکه در زندگی مادی و ظاهری و جسم و روان انسان نیز تاثیرات شگرفی میگذاره.
گذشته از ادله شرعی و عقلی وجوب روزه و تعبدی بودن روزه، دلایل دیگه ای هم وجود داره که در ضمن بالا بردن اگاهی انسان، آثار روزه رو دوچندان میکنه و ابعاد جدیدی از معنویات رو به انسان گشوده میشه.
سعی میشه بطور خلاصه و فهرست وار نکات مهمی در این خصوص به عرض برسه تا ان شاءالله ماه مبارک پربارتری رو داشته باشیم:
1-بدن انسان دارای یک تقویم دقیق طبیعی ست که انسان رو با طبیعت محیط و عالم اطراف خصوصا آسمان ارتباط میده. این تقویم بر اساس زمان حقیقی تنظیم شده و کار میکنه. از سوی دیگه ما هرچقدر از زمین و دنیای مادی فاصله بگیریم به سمت آسمان حرکت کنی- چه حرکت فیزیکی چه حرکت معرفتی و معنوی- از عنصر "مکان" کم میشه و عنصر "زمان" نمود بیشتری پیدا میکنه، تا جائی که "مکان" کلا حذف و "زمان" حاکم مطلق میشود. حقیقت این اتفاق "ابدیت" و "زندگی" گفته میشه. فرضا اگر به شهید و کشته شده ی در راه خدا "حی" و زنده میگیم یعنی او از دنیای مادی به حدی فاصله گرفته که در زمان حقیقی قرار گرفته و برای همیشه باقی و زنده است. جایگاه اولیاء الهی نیز در همان عالم برتر و زمان مطلق و حقیقی است و از همه بالاتر خداوند متعال
2-با توجه به نکته 1 اگر 2 اتفاق موازی در زندگی هر انسانی بیفتد، او میتواند به زندگی حقیقی و زمان حقیقی دست پیدا کند.
اتفاق اول بازگشت انسان و بدن او به تنظیمات اولیه و خدادادی تقویم بدنش
اتفاق دوم باز شدن درهای آسمان و ایجاد منافذ و برجها و کانالهایی که بتوان از آنها بالا رفت و از مادیات جدا به و معنویت رسید
3-انسان از روح و جسم تشکیل شده و از تعلق روح به جسم، نفس یا شخصیت بوجود میاد. روح، از امر خدا و صرفا معنوی ست اما جسم مادی و در اختیار انسان است. هر مقدار جسم انسان بیشتر تحت تاثیر روح و تعالیم آسمانی قرار بگیرد، نفس او به حقیقت عالم، اطمینان و ایمان بیشتر و عمیق تر، نزدیکتر میگردد  لذا برای داشتن چنین شخصیت ممتازی لازم است کاری کنیم که روح همواره و در همه شرایط، همراه جسم باقی بماند و همانند خواب یا بی هوشی یا مرگ، از جسم جدا نگردد.
4-اساسا حفظ و نگهداری و رشد صحیح جسم و وجوب و لزوم آن برای این است که امکان ماندن و همراهی دائم روح فراهم شود. اگر بحث خوراک حلال و طیب و دیگر مسائل مرتبط با جسم، شدیدا مورد سخت گیری قرار گرفته، دقیقا به همین علت است که روح بخاطر لطافت و روحانیت محض، با کوچکترین آلودگی جسمانی، قهر کرده و از جسم کمی فاصله میگیرد و به همان اندازه شخصیت و نفس این فرد، به مرگ و نیستی نزدیکتر میشود. بنابراین روح از جانب خداست و حفظ جسم وظیفه اصلی انسان.
5-ورودی های مختلف خصوصا خوراکی ها که بعضا با غفلت یا فریب خوردن یا نا اگاهی انسان، باعث مشکلات ظاهری و باطنی برای جسم میشود  و خداوند متعال راهکار دقیق و مبارکی برای پاکسازی کامل جسم و بازگشت جسم به شرایط اصلی و اولیه او در اختیار قرار داده است که "روزه" نامیده میشود. روزه نه تنها جسم را از آلودگیها پاک میکند بلکه تقویم بدن را به تنظیمات اصلی خود باز میگرداند و به عبارتی امکان صعود انسان و عروج و تعالی او را بطور واقعی فراهم میکند.
اما یکسوی دیگر از این اتفاق مبارک، زمانی ست که این پاکسازی در آن انجام میگرید به زبان ساده از یکسو با روزه داری بدن از آلودگیها پاک میشود و قابلیت پرواز معنوی برای انسان فراهم میگردد و از سوی دیگر خداوند متعال راهی از زمین تا آسمان باز میکند. این راه همچنان که در نکات قبلی گذشت از جنس خاک و جادههای مرسوم نیست بلکه از جنس زمان است آن هم زمان حقیقی! اسم این راه "رمضان" است.
با توجه به این نکات در می یابیم قرار گرفتن در ماه مبارک رمضان که درک آغازش بسیار مهم و استهلالش از مستحبات موکد است به این دلیل است که همانند ورود به یک پایگاه هوائی و قرار گرفتن در ابتدای یک مسیر زمانی ست و روزه گرفتن هم که بدن را از الودگی ها پاک میکند و روح بر جسم مسلط میگردد. لذا در یک سیر سی شبانه روزی میتوان از زمین و مادیات جدا و به آسمان و زمان حقیقی که زندگی حقیقی و ماندگاری و خدائی شدن است رسید.
جالب اینکه جسم انسان در یک دوره 40 روزه میتواند تغییرات جدید را به عنوان پایه و وضعیت جدید بپذیرد و تاکید تعالیم تربیتی و اخلاقی بر تکرار 40 روزه ی کارهای خوب به همین دلیل است. جالب تر اینکه مطابق روایات وارد، آثار نزدیکی آدم و حوا به درخت ممنوعه در بهشت، به مدت سی روز در بدن او باقی ماند لذا خداوند متعال 30 روز روزه را برای اولیاء خودش و به احترام نبی مکرم اسلام برای امت ایشان تجویز کرد تا به وضعیت اولیه الهی خویش باز گردند! و البته کسانی که 10 روز دیگر از این سیر زمانی حقیقی را نیز درک کنند، به عدد 40 و تغییر از هر حالتی که هستند به بهترین حالت عبادی و معرفتی نائل میگردند.
بر اساس توضیحات فوق کسانی که در طول ماه مبارک رمضان، گذشته از روزه گرفتن به طور صحیح و دقیق به نماز اول وقت و قرائت قرآن که سخن گفتن خدا با بندگان است و همچنین کیفیت و کمیت خوراکشان توجه کنند و صرفا از خوراک حلال و طیب استفاده کنند، بعد از 30 روز نه تنها به درک تقویم درونی بدنشان موفق میگردند بلکه این تقویم را به تنظیم اولیه طبیعی و الهی نیز باز میگردانند و از ان پس ارتباط با آسمان و معنویات سهل و شیرین میگردد.
در روایات مختلف، یک رمضان موفق با روزه داری صحیح، به عنوان تولد دوباره قلمداد گردیده همچنان که زمینه استجابت دعاها را نیز فراهم میسازد.
پس میشود و میتوانیم یک معراج حقیقی و واقعی را در این سی روزه ماه مبارک رمضان تجربه کنیم.
مراقب خوراکمان باشیم
مراقب زمان عبادات چه نماز و چه روزه باشیم
مداوما پای حرفهای خدا بنشینیم و قران بیشتر و بهتری بخوانیم
با توجه به ایجاد محدودیت برای شیاطین، خصوصا گناهان و خطاهای بزرگتر و مضر تر را ترک کنیم و به کارهای خیر و موثر خصوصا توجه به نیازمندان، بپردازیم
انسان مومن آگاه با کمترین کار بیشترین منفعت معنوی و مادی را خواهد برد و کسی که ناآگاه است جز خستگی و سختی گرسنگی و تشنگی نصیبی نخواهد داشت.
توسل به وجود مقدس امام حی حضرت مهدی سلام الله علیه فراموش نشه و از ایشان بخواهیم لااقل در این مسیر سی روزه با ما بطور خاص همراهی کنند.
همواره از صلوات و استغفار و همچنین شکر قرار گرفتن در این موقعیت استثنائی، غفلت نکنیم.
ان شاءالله

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design: