Leader
04 آذر 1396 ساعت 03:47

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

مخاطب: خواهشاً اگر امکان داره در مورد مولا مون امام زمان کمی صحبت کنید
 
استاد طباطبایی:
 
واقعیتش اینه که اینقدر دچار غفلت شدیم که حتی حرف زدن هم از حضرت سخت شده و کمتر توفیقش نصیبمون میشه.
بعضی هامون به همین ظاهر خودمون اکتفا کردیم و اشتباهات و سر به هوایی هامون رو مدام توجیه میکنیم و پشت این ظاهرا مثلا آراسته ایمانی پنهان شدیم بعضی دیگه که کلا خیالشون رو راحت کردن و بیخیال حتی ظاهرشون هم شدن.
اسلام بعد از صدها سال مطرح شد و ملتهای زیادی رو بیدار کرد و قدرت به دست مستضعفین افتاد اما خیلی ها غفلت کردن و نا اهلان و نامحرمان سعی دارن دین رو به روزگار غربت خودش برگردونند. 
البته خدا مطابق وعده ای که در قران داده اجازه نمیده این عَلَم  عدالتخواهی و حق طلبی ساقط بشه و هرکس اهل جهاد و از خود گذشتگی باشه، این افتخار نصیبش میشه؛ همچنان که گمنامانی از داخل و خصوصا کشورهای دیگه پرچمدار عدالت خواهی و یاری به انقلاب حضرت شدن.
مهم اینه که از انسان از خواب غفلت بیدار بشه. باید این جسم که در دست خودمون هست رو تطهیر کنیم تا خداوند متعال بواسطه ولی خودش بر سر ما منت بذاره و قلوبمون رو تطهیر کنه وگرنه بهترین زمانه در طول تاریخ که سهم و روزی ما شد در حالی سپری شدنه و ما بی نصیب و بلکه شکست خورده باقی خواهیم ماند.
اگر ذره ای نسبت به چیزهایی که میدونیم عامل باشیم و همت کنیم، قطعا وضعمون بهتر از اینها خواهد شد. البته بی شک حضرت که پدر این امت و همه مستضعفان و محرومین جهان هستند، هرگز از حال ما غفلت نمیکنند و همیشه حواسشون هست و دعا گوی همه هستند اما بالاخره عقلا و وجدانا ما هم وظایفی داریم. ما اگر درصدی از ادعاهامون رو عملی کنیم و درصدی از صدها شعاری که میدیم رو جامه عمل بپوشیم، اوضاع اساسا تغییر خواهد کرد.
قبلا هم بارها عرض کردم، تو این اوضاع سخت و پیچیده و این همه سستی و بلاتکلیفی، تنها چیزی که واقعا راهگشاست "محبت" به امام عصر هست همچنان که ایشان هرگز محبتشون رو دریغ نکرده اند.
ما باید محبت کردن و باوفا بودن رو یاد بگیریم و تا فرصت هست، ازش استفاده کنیم. لجاجاتهای کور و بچه گانه و سرگرمیهای بی ارزش دنیائی، بدجور ما رو گرفتار کرده.. اکثر اوقاتمون داره تلف میشه و نه استفاده مادی و دنیائی صحیح میکنیم نه استفاده معنوی...
 
نزدیک ماه مبارک رمضان هستیم که بهترین فرصت برای جبرانه گذشته است. باید سعی کنیم با قرآن اُنس بگیریم و براش وقت بذاریم. باید سر و سامونی به نمازمون بدیم و حتی از اینها مهمتر ی فکری بحال عقایدمون بکنیم. عقایدی که صبح تا شب و شب تا صبح شدیدا مورد هجوم دشمن قرار گرفته و با جُک و تصویر و صدا و فیلم و هزاران نظریه و شایعه و... بهش حمله میشه و ما در مقابل نه تنها به فکر دفاع نیستیم بلکه گاهی بطور ناخواسته با مهاجمین و دشمنان دین خدا، همراهی میکنیم.
باید برای چند دقیقه هم که شده بنشینیم و خلوت کنیم و ببینیم چه عقایدی برامون باقی مونده که حقیقتا بهش عمل میکنیم و صرفا شعار و ادعا نیست و از حضرت کمک بگیریم تا اصلاح و تکمیلشون کنیم.
قطعا ظهور بسیار نزدیک اما یکباره و غافلگیر کننده است. پس از فرصت باقیمونده استفاده کنیم و فکری به حال خودمون بکنیم.
 
فکر به اینکه ولی خدا به فکر ماست و برای ما دعا میکنه، میتونه نیروی عظیمی در ما ایجاد کنه و انگیزه ی بالایی به ما بده...فقط کافی کمی دلمون رو صاف کنیم تا این حقایق زیبا رو با چشم دلمون ببینیم و باور کنیم
 
مخاطب:
بسيار از ان حاظر ناظر دور گشته ايم
و خود را گم كرده ايم كه او را نميابيم
همان طور كه فرموديد بايد تكاني خورد
و طيب و طاهر شد
ان شاءالله
 
اي كاش ميفهميدم
........
همه را ميبينم اما او را نميبينم
و اگر كسي كوچك كاري برايم كرده باشد در طلب جبرانم
اما اقائي كه تمام خيرات و دفع تمام بليات بواسطه ي لطف اوست را حتي ياد نميكنم
 
استاد طباطبایی:
نمیخوام این حرفها در حد شعار و کلیشه های رایج باشه بلکه واقعا میشه و میتونیم کاری بکنیم....
تصور کنیم با همین وضعیت ظاهری و ایمانی که داریم در زمان امامعلی علیه السلام زندگی میکردیم...حضرت به هر نحو خلافت رو پذیرفتند و شروع کردن به اصلاح جامعه. از کارهای اقتصادی گرفته تا اقدامات سیاسی و جنگ و کارهای عظیم دینی و فرهنگی! 
خب ببینیم ما اگر میبودیم در چه وضعیتی قرار میداشتیم آیا مثل الان مدام بهانه می آوردیم که:
شغلم
بدهیم
طلبم
ماشینم
خونم
بچه م
و...
یا اینکه میتونستیم با خودمون خلوتی بکنیم و هدف اصلی رو پیدا کنیم و مابقی مسائل رو به سمتش سوق بدیم؟
این همه مستاجر صاحب خونه شدن! خب چی شد؟
این همه بدهکار بدهی هاشون رو پرداخت کردن! خب پی شد؟
این همه مریض سلامتیشون رو بدست اوردن! خب چی شد؟
اما اگر کمی به خدمون بیایم و جدی تر به زندگی و امانتهای الهی توجه و دقت کنیم، میبینیم که چه مستاجر چه صاحب خونه. چه بیکار چه شاغل.چه بچه دار چه بدون بچه و... علیرغم سختی هاش، همه قابل تحمله و تازه بعد از اینهاست که رسالتهای انسانی هر فرد مشخص میشه.
اگر قرار باشه به همه چیز برسیم و بعد به فکر انسانیت و اخلاق و تربیت خودمون باشیم آیا فرصتی باقی میمونه؟! و آیا اصلا دنیا اجازه فرصت و استراحت دست برداشتن از طمع رو میده و آیا مشکلات تمامی داره؟!
قطعا نه!
پس باید فکر اساسی بکنیم...
باید به خودمون بیایم...
باید خودمون رو جدی بگیریم...
رحمت خدا بر روح امام خمینی بزرگ و بی نظیر! واقعا اگر نمیبود و نمی امد و انقلاب نمیکرد ما کجا میبودیم ؟! اما او آمد و علیرغم همه موانع و مشکلات تکلیفش رو انجام داد و راه رو به ما نشون داد!
رحمت خدا بر همه شهدا، اونها هم مثل ما در همین زندگی عادی بودن و با همین مشکلات درگیر بودن، اما وظیفه شون رو به موقع و بطور صحیح انجام دادن تا این امانت ضایع نشه...
خب حالا ما چه میکنیم؟ امانتدار خوبی هستیم؟
 
بسیار از مردمان عصر ما هستند که در گوشه و کنار جهان، حسرت لحظه ای آزادی از استعمار و فساد فکری رو دارند...مخصوصا مردمی که در امکانات و خوشیهای مادی غرق شدن، و بلکه آلوده شدن و اصلا امکان نجات برای خودشون نمیبینند...
در هر صورت باید فکر اساسی کرد و از این همه نعمت و لطف استفاده کرد...توجیهات و بهانه گیریها، تاریخ مصرفش گذشته و نمیشه و نباید بخاطر وجود مشکلات، دست از رسالت اصلی خودمون که یاری حضرت هست برداریم!
اصلا ما جز برای این به دنیا نیومدیم و جز با این رسالت، هیچ ارزشی نداریم...
وقتی وظیفه ای رو از ما خواستند، قطعا ظرفیتش رو هم دادند...فقط غفلت مانع شده...وگرنه علم و توان و معرفت و از همه مهمتر محبت و توجه حضرت به همه ما هست...

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design: