Leader
30 مهر 1396 ساعت 22:40

بی قرار دیدار امام زمان

دلنوشته یکی از مخاطبین:
گاهی وقتها به کسانی که توانایی حرف زدن با مولامون رو دارن غبطه می خورم.
 
گاهی وقتی تو داستانهای تشرف می خونم که مولا فلانی رو که تو جاده گم شده بود نجات داد، هوس گم شدن می کنم شاید...
 
گاها انقدر به این و اون نگاه می کنم و فکر می کنم که آخه میگن امام مون کنار مون هست و ما نمی شناسیم، شاید این...شاید اون...
 
بعضی وقتها هم تنها بهانه خوابیدنم میشه دیدن  خواب مولا اما صبحش دست کمی از غروب جمعه ها نداره.
 
خدایا  بقیه غیبت مولامون رو به دل بیقرارمون ببخش
 
استاد طباطبایی:
مهم و اصل اینه که ما جایگاه خودمون رو پیدا کنیم و بر اساس اون وظایف فردی و اجتماعی مون رو نسبت به امام انجام بدیم. وگرنه دیدن امام مشکلی رو از ما حل نخواهد کرد. البته من منکر احساسات و عواطف عاشقانه نسبت به ولی خدا نیستم اما پاسخ سوالات ما در اینجا نیست.
امام علیه السلام مکرر به بزرگان و معتمدینشان فرموده اند که اگر شما به وظیفه تان عمل کنید، من خودم به سراغ شما خواهم آمد و مطابق نقل های موثق و متعدد، واقعا هم به عهدشان عمل کرده اند.
پس بهتر و شایسته این است که با توجه به جمیع ویژگیهای منحصر بفردی که داریم، ابتدا جایگاهمان را نسبت به امام پیدا کنیم و ببینیم در این عرصه وسیع ما چه کاره هستیم و چه کاره باید باشیم و سپس شروع کنیم به انجام دادن همان وظیفه ای که میدانیم از عهده اش بر می آئیم و استعداد و توان انجامش را به ما داده اند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design: