Leader
05 مرداد 1396 ساعت 19:08

نام بردن نام محبوب حضرت ابراهیم خلیل علیهذالسلام

حضرت ابراهيم عليه السلام در عين آن كه عابد، پارسا و شيفته حق بود، مرد كار و تلاش بود، هرگز براى خود روا نمىدانست كه بى كار باشد، بخشى از زندگى او به كشاورزى و دامدارى گذشت، و در اين راستا پيشرفت وسيعى كرد، و صاحب چند گله گوسفند شد.
بعضى از فرشتگان به خدا عرض كردند: دوستى ابراهيم با تو به خاطر آن همه نعمتهاى فراوانى است كه به او عطا كردهاى؟
خداوند خواست به آنها نشان دهد كه چنين نيست، بلكه ابراهيم خدا را به حق شناخته است، به جبرئيل فرمود: در كنار ابراهيم برو و مرا ياد كن
جبرئيل كنار ابراهيم آمد ديد او در كنار گوسفندان خود است، روى تلى ايستاد و با صداى بلند گفت:
"سبُّوح قُدُّوس ربُّ الملائِكةِ و الرُّوحِ / پاك و منزه است خداى فرشتگان و روح"
ابراهيم تا نام خدا را شنيد، آن چنان شور و حالى پيدا كرد و به اطراف نگريست و شخصى را روى تلى ديد نزدش آمد و گفت:آيا تو بودى كه نام محبوب من را به زبان آوردى؟
او گفت: آرى.
ابراهيم گفت: بار ديگر نام محبوبم را ياد كن، يك سوم گوسفندانم را به تو خواهم بخشيد.
او گفت: سبُّوح قُدُّوس ربُّ الملائِكةِ و الرُّوحِ
ابراهيم عليه السلام با شنيدن دوباره نام زیبای محبوبش به آن شخص گفت: يك بار ديگر نام دوستم را ياد كن، نصف گوسفندانم را به تو خواهم بخشيد.
آن شخص براى بار سوم، نام خدا را تكرار كرد، ابراهيم نزد او رفت و گفت: يك بار ديگر از نام دوستم ياد كن، همه گوسفندانم را به تو خواهم بخشيد.
آن شخص، مجددا نام خدا را تكرار كرد.
ابراهيم گفت: ديگر چيزى ندارم، خودم را به عنوان برده بگير، و يك بار ديگر نام محبوبم را به زبان آور!
آن شخص نام خدا را به زبان آورد، ابراهيم نزد او رفت و گفت: اينك من و گوسفندانم را ضبط كن كه از آن تو هستم.
در اين هنگام جبرئيل خود را معرفى كرد و گفت: من جبرئيلم، به راستى كه مراحل دوستى خدا را به آخر رسانده اى و سزاوار است كه خداوند تو را به عنوان خليل (دوست خالص) خود برگزيند.
برگرفته از کتاب شریف معراج السعاده صفحه 491

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design: