بسم الله الرحمن الرحیم

بی شک مطالعه زندگینامه بزرگان دین و ائمه هدی یکی از ضرورتهای زندگی ماست که متاسفانه مورد بی توجهی قرار میگیره. قطعا یکی از راههای شناخت مقام معنوی اولیاء الهی، کسب شناخت ظاهری نسبت به ایشان هست.

به مناسبت فرا رسیدن سالروز شهادت امام صادق علیه السلام. بطور مختصر نکاتی رو در خصوص فضای حاکم بر دوران امامت ایشان و ارتباطش با بحث مهم ظهور و وظایف ما عرض میکنم.

امام صادق علیه السلام فرزند امام محمد باقر و حضرت ام فروه سلام الله علیهم اجمعین هستند که در سال 80 یا 83 قمری در مدینه به دنیا آمدند.

ایشان در 31 سالگی به امامت رسیده و از ابتدای امامت و با توجه به زمینه سازی گسترده ای که در دوره امامت حضرت باقر علیه السلام از نظر علمی و فرهنگی ایجاد شده بود، رسما و علنا به کسب بیعت از مردم مختلف سرزمینهای اسلامی برای تشکیل حکومت اسلامی، اقدام کردند.

دوره امامت ایشان در اوخر حکمرانی بنی امیه و اوایل حکومت بنی عباس بوده که پیچیدگیهای زیادی داره. همچنین در زمان امامت ایشان چند قیام بزرگ مسلحانه علیه بنی امیه و بنی عباس انجام گرفت که تاریخی شد که مهمترینش قیام جناب زید بن علی علیهما السلام هست.

البته بررسی زندگی امام صادق علیه السلام در این مجال نمیگنجه و همگی می بایست از منابع مطمئن و مستند در خصوص فرازهای مختلف عمر مبارک ایشون تحقیق و مطالعه کنیم اما 3 نکته مهم از مقایسه شرایط زندگی سیاسی امام صادق و وضعیت فعلی ما که در نزدیکی ظهور قرار داریم، مورد استفاده است که اشاره میکنم.

همانطور که عرض شد امام صادق علیه السلام در نخستین روزهای امامت، فرستادگانی رو به سرزمینهای اسلامی خصوصا خراسان و کوفه فرستادند و از مردم برای بیعت دعوت کردند تا حکومت اسلامی بر اساس تفکر اهل بیت رو تشکیل بدن. اما عکس العملها عجیب و غیر قابل پیش بینی بود و به عبارتی کسانی که تا پیش از این دعوت امام مدعی طرفداری از آل پیامبر بودند به اشکال مختلفی جا زدند و از تبیعت شانه خالی کردند. این افراد سه دسته کلی بودن:

یک دسته که منسوبین اهل بیت و از امام زادگان و نوادگان اهل بیت بودن که راسا قیام کردن و جز در موارد معدود امامت امام رو نپذیرفتن

دسته دوم کسانی بودن که از نظر معرفتی قادر به شناخت امام و مقام الهی او نبودن و صرفا تظاهر به شیعه گری میکردن و به طور خاص اهل جهاد برای برقراری حکومت نبودن

دسته سوم هم کسانی بودند که گرفتار فرقه گرائی و شبهه پراکنی دشمنان بیرونی و نفوذی ها شده بودند

امام صادق علیه السلام در برابر این عکس العملهای مدعیان تشیع، اقداماتی رو انجام دادند و علیرغم حفظ روحیه جهاد و تلاشهای سیاسی، رفته رفته، به سمت حرکت علمی و تربیتی رفتند. در این بین امام در ابتدا با یک جنگ پیچیده اطلاعاتی روبرو شدند و نفوذیهای بنی العباس و بنی امیه و دشمنان بیرونی ضربات زیادی به طرفداران امام یا مدعیان طرفداری ایشان خصوصا امام زادگان زدند، که امام تلاشهای فراوانی که برای کاهش این صدمات و حفظ انسجام نیروها کردند. نامه نگاریها. روابط پنهانی و بعضا حضور رسمی امام در مجامع بنی العباس که بدنبال کسب رای از طرفداران ائمه-علوی ها- برای حکومت خود بودند، بسیاری از نقشه های اینها رو از بین برد اما همچنان بسیاری از مدعیان تشیع و خصوصا امام زادگان در این حرکت سیاسی بنی العباس گرفتار شدند و جانشون رو از دست دادند.

امام همچنین به صورت گسترده شروع به تبیین مسئله امامت کردند تا متظاهرین به تشیع و دوستان اهل بیت متوجه تفاوت اساسی سلطنت با امامت بشن. تصور عمده مردم از حکومت اهل بیت، همان سلطنت بود. یعنی در اختیار گرفتن منابع عمومی و نوعی از دیکتاتوری که در بنی امیه سابقه داشت. اینها نوعا درکی از امامت و خلافت الهی نداشتن لذا امام با صراحت و به طور گسترده بحث امامت رو مطرح کردند تا لااقل در طول مدت این تفکر انحرافی - سکولاریزم و جدائی دین از سیاست - از بین شیعیان رخت بربنده

امام صادق علیه السلام در کنار این دو اقدام مهم و برای رویارویی با فرقه های مختلف، شروع به تبیین فقه منحصربفرد و مستقل شیعه کردند تا شیوه زندگی شیعیان که متکی به گفتار و کردار ائمه و متصل به نبی مکرم بود، شاکله و نظم خاص پیدا بکنه و بنی العباس و دیگر فرقه های فکری و سیاسی نتونن، از عدم بصیرت و آگاهی محبان اهل بیت سوء استفاده کنند.

البته در ادامه روند تبیین فقه آل محمد، تولید فکر و علم به حوزه های دیگه هم رسید و رشته های مختلف اعتقادی و علمی مورد توجه امام علیه السلام قرار گرفت و عملا یک نهضت علمی-فرهنگی توسط ایشان بر پا شد.

با این توضیحات مختصر پی می بریم علت اصلی عدم موفقیت حضرت صادق علیه السلام در تشکیل حکومت، عدم بصیرت و نداشتن علم و فکر روز مدعیان تشیع، نداشتن جرات اقدام و جهاد در راه خدا برای برقراری عدالت و حکومت جهانی و همچنین نداشتن تصور صحیح از حکومت اسلامی بود. بنابراین با کمی دقت متوجه خواهیم شد نه تنها امام صادق علیه السلام بلکه دیگر ائمه و خصوصا امام عصر نیز بعید نیست با چنین شرایط یمواجه شوند.

متاسفانه امروزه بسیاری از مدعیان محبت و پیروی از اهل بیت در همین 3 زمینه اساسی دچار ضعف و سستی هستند که می بایست با دقت و جدیت مورد شناسائی و ترمیم قرار بگیره.

اول اینکه رفتن به دنبال هر نوع نوگوئی و قطع ارتباط با سنت، زمینه ایجاد و شیوع شبهات رو فراهم میکنه. دشمنان اسلام ناب همواره توسط عوامل نفوذی خودشون سعی در از ین بردن تلاشهای صدها ساله عالمان و بزرگان دین ناب کرده اند و با مطرح کردن سوالاتی که ایجاد شک و تردید میکنه، شیعیان رو دچار سردرگمی میکنند. اینکه یک فرد شیعه می بایست اهل تحقیق و تفکر باشه به این معنا نیست که داشته های عظیم اعتقادی، فقهی و اخلاقی خودش رو که ماحصل تلاش چند قرن ائمه و علمای برگزیده ست رو نادیده بگیره بلکه باید اساس رو همینها قرار بده و سپس به تحقیق و بررسی خصوصا در عقایدش بپردازه. این نکته مهم، ضامن ایجاد و تقویت بصیرت در فرد است.

دوم اینکه شیعه حقیقی می بایست همانند ائمه هدی خصوصا امام حسین علیه السلام برای دفاع از حق و برقراری عدل، اهل جهاد باشه. آلوده شدن به دنیا و رفاه و بی دردی نه تنها هیچ سنخیتی با اسلام اصیل و شیوه اهل بیت نداره بلکه از بزرگترین موانع تشکیل حکومت جهانی اسلام بوده و هست. شیعیان حقیقی باید خودشون رو با آمادگی برای جهاد و امکان دل کندن از دنیا و تعلقاتش بسنجند که اگر اینگونه نباشند، اساسا شیعه نیستند و درک صحیح از دین ناب و امام و عدالت ندارند. تشکیل حکومت دینی و اسلامی از سختترین کارهای عالمه که محتاج تلاش و جدیت و بصیرت و اهدای خون است.

سوم اینکه اسلام اساسا دین اجتماعی و به دنبال تشکیل حکومت جهانی ست و همه مسلمانان خصوصا پیروان اهل بیت بر اساس دهها آیه از قرآن کریم و سیره مستند معصومین، در هر شرایطی موظف به نبرد با ظلم و فساد با هدف تشکیل حکومت هستند. اسلام و دینی که به دنبال عبادات فردی و دعا و گوشه نشینی ست و در مقابل، حکومتداری رو به صاحبان فن و متخصصین واگذار میکنه، یک اسلام جعلی و دروغینه و از عدم بصیرت مردم ناشی میشه. همه انبیاء الهی و نبی مکرم و همه جانشیان ایشان همواره در متن تحولات اجتماعی و بدنبال تشکیل حکومت جهانی بر اساس آموزه های آسمانی بوده اند. بنابراین تظاهر به دستورات دینی و گرفتن ژستهای مذهبی، بدست گرفتن تسبیح و دعا کردن برای پیروزی حق و عدالت، ترفند شیطان و تن پروریه نفس است و شیعه و مسلمان و دین دار حقیقی می بایست در دل تحولات اجتماعی حضور موثر داشته باشه و عملا و بر اساس یک تفکر صحیح از تشکیل حکومت اسلامی دفاع کنه و بر ظلم و فساد بشوره.

قطعا در زمان حاضر جمهوری اسلامی بر اساس همین تفکر شکل گرفته و به پیروزی رسیده و تا سپردن پرچم به امام عصر علیه السلام ادامه خواهد یافت پس اشتباه شیعیان در دوره های مختلف خصوصا دوران سخت و پیچیده امام صادق علیه السلام نباید تکرار بشه و داشتن بصیرت و علم و آگاهی دینی و عمومی. نداشتن تعلق به دنیا و ظواهر زندگی و همچنین دفاع از عدالت و حکومت اسلامی رو وظیفه قطعی و تعطیل ناپذیر خودمون بدونیم. ان شاءالله

امام صادق علیه السلام بنابر نقلی- که موثق ترین و مشهورترین نقل هست- در 25 شوال 148 قمری در سن 65-یا 68 سالگی- به دستور منصور دوانیقی خلیفه عباسی، مسموم و به شهادت رسیدند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design:Dima Group