بسم الله الرحمن الرحیم

«وَ تَعاوَنُوا عَلَی البِّرِّ وَ التَّقوَی»

بسیاری از امور عبادی که رضایت خداوند و اولیاء را جلب میکند جنبه جمعی دارد و یا بهترین حالت و بالاترین درجه اش موقعی است که در جمع و به صورت اجتماعی انجام شود اما مشغله های زندگی از یک سو و فریبکاری شیطان و زرق و برق دنیا از سوی دیگر مانع از شرکت افراد مومن در در امور عبادی اجتماعی میشود و بسیاری از مومنین ترجیح میدهند بطور شخصی امور دینی خود را انجام بدهند  بنابراین وقتی یک مومن از جمع مومنین به دلیل درس ،کار ،گرفتاری های روزمره و هر دلیل دیگر بریده میشودنه تنها از فیض بهره کارهای عبادی اجتماعی محروم میشود بلکه زمینه رذایل اخلاقی همچون عجب ،تکبر،ریاو ......را نیز درون خود به وجود می آورد بلکه رفته رفته جامعه اسلامی از شعایر و نشانه های دینی خود تهی می گردد.

بر این اساس اگر چه انجام کارهای حسنه ونیک و خیر خواهی و همچنین رعایت دستورات خدا در انجام واجبات و ترک محرمات بر همه مومنین واجب است اما کمک رسانی به برادران مومن خود که در انجام هر یک از این امور ضعف دارند نیز از وظایف ماست و یا تشویق وترغیب دیگران به تقوا و نیکوکاری و شرکت دادن آنها در امور عبادی اجتماعی از جمله تکالیف شرعی مومنین است و البته در این حالت رحمت خداوند و امداد و توجه حضرت حق نسبت به جمع مومنین بهتر و کاملتر خواهد بود تا در حالی که هر یک به طور فردی و بی خبر از حال معنوی همدیگر به عبادت و کار خیر و رعایت حدود الهی مشغول باشند.

در این خصوص یکی از کوتاهترین و موجزترین عبارات قرآنی، مومنین را به هم یاری در انجام کارهای نیک سفارش می کند. قرآن کریم در سوره مائده آیه دوم می فرماید: "تعانوا علی البرّ و التّقوی" ای اهل ایمان!... در نیکوکاری و پرهیزگاری همدیگر را یاری کنید!

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله نیز در این خصوص می فرماید: من اعان مؤمنا نفس اللّه عزوجل عنه ثلاثا و سبعین کربة واحدة فی الدنیا واثنتین و سبعین کربة عند کربة العظمی، قال حیث یتشاغل الناس بانفسهم.1
کسی که با مؤمنان، همکاری و تعاون کند، خداوند متعال هفتاد و سه ناراحتی را از او رفع می کند، که یکی از آن ها در دنیاست و بقیه در اندوه بزرگ (روز قیامت) او است؛ زمانی که همه ی مردم به خودشان مشغول هستند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design:Dima Group