بسم الله الرحمن الرحیم
از 28 رجب سال 60 قمری که امام حسین علیه السلام بیعت یزید را نپذیرفت و از مدینه به مکه رفت تا علیه زمامداری ظالمانه او قیام کند، چند روزی نگذشته بود که سخنرانی های افشاگرایانه امام و معتمدین او، شوری در سرزمین اسلامی برپا کرد. با رسیدن خبر قیام امام به کوفه که سالها قبل مرکز خلافت امام علی السلام بود، سران قبایل کوفی و بزرگان شیعه در آن شهر همچون «شبث‏ بن ربعی‏» و «سلیمان‏ بن صرد» و «مسیب‏ بن نجبه‏» گرد هم آمده و طومارهایی با مضمون حمایت از قیام امام حسین علیه السلام و دعوت از ایشان برای حضور در کوفه و استقرار حکومت اسلامی، تنظیم کرده و توسط گروهی به سرکردگی «ابوعبدالله جدلی‏» به نزد آن حضرت فرستادند و این در حالی بود که امام در مکه مکرمه به اشفاگری علیه فساد و انحراف یزید بن معاویة مشغول بود.

 

امام علیه السلام که قصد ترک مکه برای حفظ حرمت خانه خدا را داشت و زمینه استقرار حکومت در کوفه را با توجه با نامه ها و طومارهایی که به دستش رسیده بود-مناسب می دید، تصمیم گرفت، برای بررسی میدانی اوضاع کوفه و تهیه مقدمات لازم و شناسایی و سازماندهی و تشکل نیروهای انقلابی، فرد مورد اعتمادی را  به کوفه اعزام کنند.

 

«مسلم ‏بن عقیل‏» پسرعموی حضرت، مناسبترین فرد برای این ماموریت محرمانه بود. زیرا هم آگاهی سیاسی و درایت کافی داشت، و هم تقوا و دیانت، و هم خویشاوند نزدیک امام بود.

 

پیرو این انتصاب، امام علیه السلام به نمایندگانی که از کوفه آمده بودند، فرمود: من، برادر و پسر عمویم (مسلم) را با شما به کوفه می‏فرستم، اگر مردم با او بیعت کردند، من نیز به کوفه آمده و با شما بیعت خواهم کردد.
امام حسین علیه السلام، مسلم را به حضور فراخواند و به او فرمود: تو را مأمور بررسی اوضاع کوفه قرار داده ام؛ به سوی کوفه برو و پرهیزکار و با تقوا باش؛ نرمش و مهربانی به کار ببر؛ فعالیتهای خود را پوشیده ‏دار؛ و اگر مردم، یکدل و یک جان بودند و در میانشان اختلافی نبودو آمادگی فرمانبرداری از ما را داشتند، پیام مرا به آنها برسان و مرا خبر کن.
محورهای مهم پیام امام حسین علیه السلام به کوفیان

 

1) تایید کامل شخصیت والا و مورد اعتماد مسلم بن عقیل به عنوان برادر، پسر عمو و نماینده مورد اعتماد امام.
2) مأموریت مسلم در کوفه ارزیابی وحدت و صداقت مردم و قبایل سران آنها
3) پاسخ به طومارها و نامه های متعدد و اتمام حجت با کوفیان
4) فراخوانی  مردم به حمایت و اطاعت از مسلم بن عقیل

مسلم با گرفتن دو راهنما از مکه به کوفه رفت و در خانه مختار سقفی سکونت گزید و شیعیان یا شنیدن خبر رسیدن نمایند امام حسین علیه السلام به کوفه، دسته دسته به خانه مختار می‏آمدند و با مسلم دیدار و بیعت می‏کردند و مسلم هم نامه امام حسین(ع) را خطاب به مؤمنان و مسلمانان کوفه برای هر جماعتی از آنان می‏خواند.
روز به روز بر تعداد هواداران امام حسین(ع) که با مسلم بن عقیل بیعت می‏کردند افزوده می‏شد و به هزاران نفر ‏رسید.

 

مسلم بن عقیل، با دیدن این فضای پرشور و انقلابی، شرایط را برای حضور امام در کوفه مساعد ارزیابی می کرد، طی نامه ای اوضاع کوفه و خیل هواداران امام که آماده جانفشانی در راه برقراری حکومت اسلامی بودند را به امام گزارش داد. نامه مسلم در تاریخ 9 دوالقعده سال 60 قمری به دست امام رسید و کاروان امام بر اساس مشاهدات و ارزیابی دقیق مسلم (حدود یک ماه بعد)به سوی کوفه روان شد.
اما در سوی دیگر، چند روزی از ارسال نامه مسلم به امام نگذشته بود که یزید برای مقابله با حرکت دقیق امام حسین علیه السلام، تصمیم خطرناکی گرفت.او عنصر ناپاک و سفاک و خشنی به نام «عبیدالله بن زیاد» را که حاکم بصره بود، برای ولایت بر کوفیان انتخاب و به سویشان گسیل داشت. نخستین و مهمترین ماموریت ابن‏ زیاد این بود که مسلم بن عقیل را دستگیر و زندانی یا تبعید کند و در صورت لزوم او را به قتل برساند.

با ورود عبیدالله ابن‏ زیاد به کوفه، مردمی هم که با مسلم بیعت کرده و در انتظار آمدن امام حسین علیه السلام بودند،نیز وضعی دیگر پیدا کردند.فردا صبح که مردم برای نماز جماعت‏ به مسجد آمدند، ابن زیاد از دارالاماره بیرون آمد و در سخنان خود، خطاب به مردم گفت: «... امیرالمؤمنین یزید، مرا فرمانروای شهر و این مرز و بوم و حاکم بر شما و بیت‏ المال قرار داده است و به من دستور داده که با ستمدیدگان، انصاف و با محرومان بخشش داشته باشم و به فرمانبرداران نیکی کنم و با متهمان به مخالفت و نافرمانی با شدت و با شمشیر و تازیانه رفتار کنم؛ پس هر کس باید بر خویش بترسد؛ راستی گفتارم هنگام عمل ‏روشن می ‏شود؛ به آن مرد هاشمی (مسلم‏ بن عقیل) هم برسانید که از خشم و غضب من بترسد.»
از این پس، ماجرای بیعت کوفیان دگرگون شد و آن شد که نباید... مسلم تنها ماند و به شهادت رسید و امام حسین و کاروانش در صحرای کربلا به محاصره در آمدند و پس از جانفشانی در راه خدا مردانشان به شهادت رسیده و برخی به اسارت در آمدند و زنها و کودکان نیز لباس اسارت پوشیدند...سلام بر حسین و اولاد و اصحابش

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design:Dima Group