خلاصه سخنرانی دوم محرم 12/07/95

1- هر چی قرار است به انسان برسد، همین در این دنیا می‌رسد، وگرنه انبیاء و اولیاء الهی نمی‌آمدند و در این دنیا زندگی کنند، برای کسی که بفهمد.

2- کسی ضرر می‌کند که راه و رسم زندگی را بلد نیست، مدام در حال تجربه کردن است، درست یا غلط.

3- اگر این همه صحف آسمانی نازل شده، بر روی همین زمین نازل شده است، پس این دنیا برای کسی بد است که نمی‌فهمد، برداشت غلط می‌کند، کسی که بلد نیست، زندگی کند.

4- انسان باید مانند کشاورزی که از زمین هم خودش بهره می‌برد و هم دیگران از محصولات آن استفاده می‌کنند، باشد، اما کسی دیگر که کشاورزی بلد نیست، نهایتاً یک خانه درست می‌کند، که شاید هیچ کس از آن بهره هم نبرد. اگر کسی کشاورزی بلد باشد می‌تواند از این گنج بهره ببرد، و دیگران را نیز از بهره‌مند کند.

5- کسانی که نه خودشان را اذیت می‌کنند، نه دیگران را اذیت می‌کنند، یا حداقل دیگران از آنها ناراضی نیستند، البته این حداقل خودش خیلی است، حالا نه تنها راضی هستند، بلکه دعایش هم می‌کنند، مانند نانوایی که خوب کار می‌کند، همه مسائل را رعایت می‌کند، مردم دعایش می‌کنند، در ضمن کسب درآمد، خدمتی هم می‌کند، حتی اگر شاگردی هم داشته باشد، آن نیز خوب می‌شود.

6- دنیا خوب است به شرطی که خوب باشید، اگر بد باشید، اگر نفهمید، اگر بلد نباشید، آنگاه دنیا هم برای‌تان بد می‌شود.

7- اگر انسان یک روز هم شده، بنشیند و محاسبه کند، و بفهمد که کجا آمده، و چه کار باید بکند، راه برایش باز می‌شود، خیلی‌ها در همین سنین بالا فهمیدند و به جاهایی رسیدند، البته برای جوان‌ترها آسان‌تر است.

8- هر کس هر جایی که هست، هر شغلی که دارد، می‌تواند در کنار کسب درآمد، به دیگران نیز خدمت کند، کسی که اخلاق داشته باشد، خودش آئینه دین است، اما کسی که بداخلاق است، دیگران را از دین زده می‌کند.

9- انسان در هر سن و شرایطی که باشد، باید فکر کند، بالاخره کجاست، و چه کار می‌کند، اگر الگو و شیوه‌ایی برای زندگی نداشته باشد، شروع می‌کند به تجربه کردن، یا این که نهایتاً به پدر و مادرش نگاه می‌کند، آنها چه کار می‌کنند، همان کار را بدون فکر تکرار می‌کند، شاید آنها اشتباه کرده باشند.

10- کسی که به دنبال دنیا می‌رود، یعنی شیوه زندگی بلد نیست، شما دنبال پول هستی یا این که برعکس، مخصوصاً شما که شیعه و مؤمن هستید، خیلی ارزش‌تان بالاتر از این جهان است، که بخواهید دنبال این دنیا باشید.

11- خداوند روزی مؤمنین را تضمین کرده است، ربطی به این دولت و آن دولت ندارد، اگر کسی خودش به دنبال روزی می‌رود، این راهش نیست، بلکه باید رابطه‌اش را با خدا درست کند، خودش می‌آید، همان مقدار که لازم باشد، چون بیشتر از آن موجب سقوط انسان می‌شود، وگرنه اولیاء خدا نمی‌توانستند قصرطلا داشته باشند، چون طلا آدم را سنگین می‌کند، دیگر نمی‌تواند نماز بخواند. پول آدم را به زمین می‌چسباند، کسی که پولدار است باید به ندارها کمک کند، البته شاید دارایی‌ ظاهری‌اش بالاتر باشد، لیکن آن شخص ندار خیلی چیزها داشته باشد که آن فرد دارا نداشته باشد.

12- دنیا هر کس را یک جوری فریب می‌دهد، یکی را با غذاها، یکی را با ماشین، خانه و ... . اگر دنیا را بشناسید، به شما نفع می‌رساند، هم نفع مادی و هم نفع معنوی.

13- حالا ببینیم، اگر ما مستأجر هستیم، ناراحت هستیم یا نه، اگر موتورمان خراب می‌شود، ناراحت هستیم یا نه، و ... اینها چیزهایی است که همگی می‌توانیم به آن فکر کنیم، ما الان صبح تا شب با آنها درگیر هستیم، اینها می‌شود دنیای بد، دنیا به انسان می‌گوید با من لج می‌کنی، شما را به خاک سیاه می‌نشانم، و این کار را هم می‌کند، خاک سیاه یعنی کسی که اخلاق ندارد، خانواده سرش نمی‌شود، کرامت انسانی سرش نمی‌شود، هر چیزی را می‌خورد، هرکاری را انجام می‌دهد، این شخص را دنیا فریب داده است.

14- تو باید آنقدر بخوری که توان کار کردن داشته باشی، نه کمتر و نه بیشتر، اگر بیشتر باشد، دیگر حال کار کردن و خدمت کردن نداری، کسی که زیاد می‌خورد دیگر حال نماز خواندن ندارد؛ همین چیزهای خیلی ساده انسان را سنگین می‌کند و به زمین می‌چسباند، خوراک زیاد، لباس زیاد و ... .

15- چرا آدم باید خودش را به مفت بدبخت کند، به خاطر چیزهای بی‌ارزش خودش را بیچاره کند. انسان هر چقدر که هم داشته باشد، فقط به اندازه یک انسان می‌تواند استفاده و بهره ببرد، نه بیشتر، اینها می‌شود فریب دنیا.

16- دنیا را باید بشناسید، استفاده درست کنید، تا به نفعت باشد، نه این که به خودت و دیگران لطمه و صدمه بزنید. سر چیزهای بی ارزرش خودمان را نفروشیم، دنیا را به عنوان یک مزرعه نگاه کنیم، که هم به خودمان و هم به بقیه منفعت برسانیم.

17- این که کسی از شما چیزی قرض بگیرد، این خیلی توفیق بزرگی است که ما آن را اصلاً نمی‌بینیم، اگر یک لیوان به دست یک نفر بدهیم، ارزش آن از هزاران عبادت، نماز و روزه بالاتر است، خدا نه نماز می‌خواند، نه روزه می‌گیرد، بلکه آب را به خلایق می‌رساند‌.

18- اگر اتفاقی برای‌تان می‌افتد، ضرری می‌رسد، اینها زنگ خطر است، که مواظب باشیم فریب دنیا را نخورده باشیم.

19- حالا خودتان محاسبه کنید ببینید در مقابل این موارد چطور هستید:

- انجام سخت عبادت و اطاعت؛

- سست شدن دین و یقین و از بین رفتن آن؛

- از خدا نمی‌ترسیم و راحت دروغ می‌گوییم؛

- زیادی افسرده هستیم و غم و اندوه زیاد داریم؛

- زیادی حرص می‌زنیم؛

- تدبیر و عقل ضعیف است، اول کاری را انجام می‌دهیم و بعد به آن فکر می‌کنیم؛

- نصیحت‌پذیر نیستیم و قبول نمی‌کنیم؛

- از مرگ بیخودی و بدون دلیل می‌ترسیم، البته یکی به خاطر این که بنده خوبی نیست، می‌ترسد، این خوب است؛

- زیادی آرزو می‌کنیم؛

- آخرت از شما دور است یا نزدیک، اگر نزدیک است خوشا به حال‌تان.

این‌ها علائمی است که بدانیم دنیا را شناختیم یا نه، و اگر نه و به همه این‌ها دچار هستیم، در نتیجه دنیا با ما لج کرده، هر کاری که کنیم، درست نمی‌شود، و دچار گرفتاری‌های مختلف و زیادی می‌شویم.

20- باید به دنیا درست نگاه کنیم، و درست بشناسیم، همین خوراک، لباس، ظرف، ماشین و این حرف‌ها جای اخلاق و انسانیت را نگرفته باشد، هیأت هر سال برپا می‌شود، که امام حسین علیه السلام این‌ها را به ما بگوید، از این محرم استفاده کنید، اگر یک جمله هم به دل آدم بنشیند، امام حسین علیه السلام به آن برکت می‌دهد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Template Design:Dima Group