مرا تنها رها کردی نمیگویی که می میرم

به دل غم ها تو جا کردی نمی گویی که می میرم

من از دست غمت دل را به هر سو میکشم اما

به رو اصلا نیاوردی نمی گویی که می میرم

دو صد رنج و تعب بردم که نامت بر زبان آمد

شبی نامم نیاوردی نمی گویی که می میرم

خداوندان عالم را مگر رحم و مروّت نیست

نمی بخشی دوا دردی؟ نمی گویی که می میرم

میان خیل حاجاتم یکی مرگی شتابان بود

مرا حاجت برآوردی نمی گویی که می میرم

بسم الله الرحمن الرحیم

آنچه در پی می آید خلاصه یی است از کتاب اخلاق اسلامی

اخلاق اسلامی

اخلاق جمع خلق بمعنای طبیعت، سرشت و نهاد می باشد . معنای اصلی اخلاق، عبارت است از آن چیزهایی که در نهاد یک انسان بطور طبیعی وجود دارد و یا بعبارت دیگرنرم افزار اصلی انسان که بوسیله آن با محیط پیرامون ارتباط برقرار می کند.

 آن رفتاری که انسان بنابر اراده ی خود نسبت به اجتماع اطرافش دارد و اطرافیانش را به تمجید خود و آن رفتار خاص وادار می نماید ، رفتاری اخلاقی است که در نزد مردم باارزش است . در مقابل ، رفتاری که از شخص سرمی زند و باعث نفرت و انزجار مردم گشته و بالطبع فاقد ارزش و بهایی در نزد مردم است ، رفتار ضد اخلاقی نامیده می شود .

 البته تمجید یا تنفر مردم صرفاً میزانی است برای سنجش چگونگی عمل . و پاداش و نتیجه عمل و رفتار اخلاقی یا ضد اخلاقی نمی باشد . چه اینکه افرادی رفتار اخلاقی یا ضد اخلاقی را صرفاً برای منافع شخصی خود مرتکب می شوند و شخصاً از آن بهره می گیرند یا متضرر می شوند.